مکتبِ فدک؛ تکیهگاهِ مردمی و دکترینِ تهاجمی در برابر طواغیت
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ در تاریخ اندیشه سیاسی شیعه، هیچ رویدادی به اندازه خطبه فدکیه حضرت فاطمه زهرا سلامالله.علیها، ماهیت واقعی رابطه «امت، امام و مقابله با جبهه باطل» را تبیین نکرده است. وقتی پس از قرنها، در یکی از بحرانیترین پیچهای تاریخی معاصر و در کوران جنگی سهمگین، نخستین پیام آیتالله سید مجتبی حسینی خامنهای صادر میشود، خواننده باریکبین ردپای عمیق دو رکن راهبردیِ خطبه فدکیه را در تاروپود آن میبیند: «حضور حیاتبخش و بیبدیل تودههای مردم» و «سازشناپذیریِ ساختاری در برابر هژمونی باطل».
بیشتر بخوانید
این یادداشت به تحلیل و بسط این دو مؤلفه کلیدی و تطبیق ساختاری آنها میپردازد.
۱. امتمحوری؛ از عتاب فاطمی به انصار تا استعاره قرآنی «نَسخ آیات»
در خطبه فدکیه، درخشانترین و دردناکترین بخش سخنان حضرت زهرا سلاماللهعلیها، عتابِ آتشین ایشان به انصار و تودههای حاضر در مسجد مدینه است: «یا مَعْشَرَ النَّقیبَةِ وَ أَعْضادَ الْمِلَّةِ وَ حَضَنَةَ الْإِسْلامِ، ما هذِهِ الْغَمیزَةُ فی حَقّی وَ السِّنَةُ عَنْ ظُلامَتی؟» (ای برگزیدگان ملت و بازوان دین و حافظان اسلام! این سستی و چشمپوشی در حق من و خوابزدگی در برابر ظلم بر من چیست؟).
منطق حضرت در این فراز روشن است: مشروعیت الهی و حقانیت امام اگرچه ذاتی است، اما «تحقق و کارآمدیِ عینی آن در صحنه جامعه، وابسته به اراده، ایستادگی و بازوان قدرتمند مردم است». هرگاه مردم در خانه بنشینند و به محاسبات روزمره سرگرم شوند، ولایت خانهنشین میشود و جامعه در کام تحریف فرو میرود.
در پیام نخستین رهبری نیز، همین آموزه بنیادی به شکلی عمیق بازآفرینی شده است. ایشان با تفسیری بدیع از آیه شریفه: مَا نَنسَخ مِن آیَةٍ اَو نُنسِها نَأتِ بِخَیرٍ مِنها اَو مِثلِها. روایت رایج از قدرت را دگرگون میکنند. ایشان صراحتاً خود را برتر یا در تراز رهبر شهید نمیدانند، بلکه مصداقِ عینیِ این آیه را «حضور بابصیرت و یکپارچه ملت ایران» در میادین را معرفی میکنند که کشور ظاهراً بدون رهبر و فرمانده کل قوا بود.
این فراز از پیام، در حقیقت صورتبندیِ مجدد همان هشدار و مطالبه فاطمی است:
.فعلیت بخشیدن به مفهوم «جمهور»: همانطور که سکوت مهاجرین و انصار باعث مصادره حقیقت شد، در این پیام تصریح میشود که «اگر قدرت شما مردم در صحنه ظاهر نشود، نه رهبری و نه هیچیک از دستگاهها کارایی نخواهند داشت».
شکستن رخوت و خوابآلودگی اجتماعی: پیام با برشمردن چهار گام عملی (توکل و توسل، حفظ وحدت کلمه، استمرار حضور چندبعدی)، جامعه را از افتادن در دامان رخوتِ پس از بحران برحذر میدارد؛ دقیقاً همان رخوتی که صدیقه طاهره سلام الله علیها، آن را آغاز سقوط امت اسلام میدانستند.
۲. سازشناپذیریِ مطلق؛ استمرارِ صفآرایی در برابر طواغیت
رکن دوم خطبه فدکیه، نفی صریح سازش و بیپروایی در رسوا ساختن سران فتنه و کانونهای کفر و نفاق است. حضرت زهرا سلام الله علیها، در بیانی تمثیلی و کوبنده، خوی پنهان متجاوزان و غاصبان را برملا کرده و فرمودند: «تَشْرَبُونَ حَسْواً فِی ارْتِغَاءٍ، وَ تَمْشُونَ لِأَهْلِهِ وَ وُلْدِهِ فِی الْخَمَرِ وَ الضَّرَاءِ» (کف روی شیر را مینوشید و خود را تشنه آب نشان میدهید، و برای ضربه زدن به خاندان پیامبر در پشت خارها و درختان کمین کردهاید!).
منطق فدک، خط بطلان کشیدن بر هرگونه توهمِ همزیستی مسالمتآمیز با جریان استکبار و جریاناتی بود که هویت خود را در انهدام دین و جبهه حق تعریف کرده بودند.
در پیام امام سید مجتبی، این رویکرد غیرقابلانعطاف و مقتدرانه، تبدیل به یک «دکترین دفاعی و ژئوپلیتیک تمامعیار» شده است:
• انتقام جامع و بدون چشمپوشی: پیام با لحنی قطعی و بدون پردهپوشی دیپلماتیک اعلام میکند که پاسخ جنایات دشمن صرفاً منحصر به ترور شخص اول کشور نیست؛ بلکه تکتک شهروندان و کودکان مظلوم (نظیر جنایت مدرسه شجره طیبه میناب) پروندهای مستقل در دادگاه انتقام دارند. این سطح از پاسخگویی متقارن و حتی نامتقارن، یادآور غیرتِ علوی و فاطمی در صیانت از خون مظلوم است.
• معادلهسازی میدانی و اهرمهای سخت: خطابه جدید از موضعِ انفعال سخن نمیگوید؛ بلکه حفظ اهرم راهبردی «انسداد تنگه هرمز» و تهدید به گشودن جبهههای ناشناخته برای دشمن آسیبپذیر را به عنوان گزینههای روی میز مطرح میسازد.
پایان تعارف با همسایگان میزبانِ پایگاههای متجاوز: همانطور که حضرت زهرا سلام الله علیها، در مسجد مدینه بیپروا پرده از نقاق کسانی برداشت که پایگاه فتنهانگیزی شده بودند، در این پیام به صراحت به کشورهای منطقه اولتیماتوم داده میشود: دوستی با ایران با میزبانی از پایگاههای تجاوزکارانه آمریکا و جبهه کفر سازگار نیست؛ و هدف قرار دادن این پایگاهها حق مسلم و مستمر ایران خواهد بود تا زمانی که سران این کشورها تکلیف خود را روشن سازند.
• امت واحده مقاومت: نگاه پیام به جبهه مقاومت (یمن، حزبالله لبنان و مقاومت عراق) صرفاً یک ائتلاف مقطعی تاکتیکی نیست، بلکه آن را پیکرهای واحد و «جزئی جداییناپذیر از ارزشهای انقلاب اسلامی» میخواند؛ الگویی که ریشه در اصالت همبستگی مومنان در صدر اسلام دارد.
جمعبندی: سنت فدک در هندسه حکمرانی انقلابی
تطبیق این دو سند تاریخی نشان میدهد که پیوند خطبه فدکیه با نخستین پیام امام سیدمجتبی حسینی خامنهای، تشریفاتی یا لفظی نیست؛ بلکه اشتراک در یک «مکتب فکری زنده» است.
در این منظومه، حاکمیت نه در حصار نخبگان سیاسی و محاسبات دیپلماتیکِ محافظهکارانه محبوس میماند و نه در برابر عربدهکشی طاغوت عقبنشینی میکند. قدرت واقعی در نگاه این مکتب، محصول ضربِ دو متغیر اصلی است: ایمان و جوشش بیپایان امتی آگاه در صحنه داخلی، و صلابتِ سازشناپذیر و ضربات کوبنده در میدان خارجی. پیام نخستین رهبرمعظم انقلاب نشان داد که هندسه قدرت در دوره جدید، بر پایه همین دو ستونِ استوار فاطمی بنا شده است.
نویسنده: مصطفی ملکی، فعال و مدرس سواد رسانه.
انتهای خبر/

