انسجام ملی هوشمندانهترین پاسخ به عملیات روانی
به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پايگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ وحدت ملی بهعنوان یک نعمت راهبردی، تنها در سایه شکرگزاری عملی یعنی «انسجام دائمی و پرهیز از هرگونه دوگانگیساز» تداوم مییابد. این انسجام زمانی معنای واقعی مییابد که اقشار مختلف با هر سلیقه و رویکردی، خود را در چارچوب منافع ملی سهیم بدانند و فضای رسانهای کشور نیز با اولویتبندی نقاط قوت و پرهیز از برجستهسازی آسیبهای قابلمدیریت، از شکلگیری روایتهای دوقطبی و بهانهجویی دشمن جلوگیری کند.
بیشتر بخوانید
در بعد اقتصادی، تحقق شعار سال جز با «مطالبهگری هدفمند از مسئولان» و «پیوند مردم با فرآیند تولید و معیشت» میسر نیست، نگاه به اقتصاد مقاومتی به مثابه یک راهبرد دفاعی فعال، نشان میدهد که تقویت زیرساختهای زیستی و تولید ثروت، نه یک مسئله فنی، بلکه مصداق عینی هوشیاری در برابر جنگ اقتصادی تمامعیار است.
اقتصاد مقاومتی زره پولادین در جنگ تحمیلی اقتصادی
منصور علیمردانی، نماینده مردم شهرستانهای ابهر، خرمدره و سلطانیه در مجلس شورای اسلامی در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی پايگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ گفت: در شرایطی که دشمن معیشت و رفاه مردم را نشانه گرفته است، شعار سال نقشه راهی برای پایداری ملی است.
وی با بیان اینکه برای تحقق این نقشه راه، سه محور طلایی باید در دستور کار مطالبهگری رسانهها از مسئولان قرار گیرد، افزود: در تأمین معیشت (خط مقدم جبهه اقتصادی) مسئولان باید پاسخگو باشند که چه تدابیر ملموسی برای کنترل تورم و حفظ قدرت خرید خانوار اندیشیدهاند. مطالبه اصلی در اینجا، «ثبات قیمت کالاهای اساسی» و کوتاه کردن دست واسطههاست.
نماینده مردم شهرستانهای ابهر، خرمدره و سلطانیه در مجلس شورای اسلامی به تولید ثروت و تقویت تولید ملی اشاره کرد و یادآور شد: اقتصاد مقاومتی به معنای ریاضت نیست، بلکه به معنای «تولید ثروت مولد» است. دولت و نهادهای حاکمیتی موظفاند با رفع موانع کسب و کار و حمایت از کارآفرینان، ثروت را از بخشهای سوداگرانه (دلالبازی) به سمت چرخه تولید سوق دهند.
وی ارتقاء زیرساختهای کشور نقطه کانونی برطرف کردن نقاط ضعف دانست و تصریح کرد: نوسازی زیرساختهای انرژی، حمل و نقل و فناوری اطلاعات، «پدافند غیرعامل» ما در برابر تحریمهاست. بدون زیرساخت قوی، تولید ثروت پایدار نخواهد بود.
علیمردانی با توضیح اینکه دفاع در جنگ اقتصادیِ امروز، نه با شعار، بلکه با «کارآمدی در اجرا» و «پاسخگویی مسئولان» در قبال سفره مردم میسر میشود، متذکر شد: وحدت ملی در کشور ما یک «نعمت راهبردی» و ستون فقرات امنیت ملی است.
وی به چند نکته کلیدی اشاره کرد و گفت: مفهوم شکرگزاری عملی، شکر نعمت امنیت و انسجام، در زبان نیست؛ بلکه در «عمل» است. مسئولان با خدمت صادقانه و مردم با حفظ همبستگی، شکر این نعمت را بهجا میآورند هر قدمی که باعث ایجاد شکاف میان دولت و ملت یا اقوام و مذاهب شود، کفران نعمت و بازی در زمین دشمن است.
نماینده مردم شهرستانهای ابهر، خرمدره و سلطانیه در مجلس شورای اسلامی به پرهیز از دوقطبیسازی اشاره کرد و اظهار داشت: در شرایط حساس فعلی، هرگونه اقدام یا سخنی که فضای جامعه را ملتهب و دوقطبی کند، مستقیماً امنیت ملی را خدشهدار میکند. وحدت به معنای یکسان اندیشیدن نیست، بلکه به معنای «همافزایی برای منافع ملی» است.
وی با بیان اینکه انسجام، مانع نفوذ بیگانه میشود، تصریح کرد: تجربه نشان داده هرگاه صدای واحدی از ایران شنیده شده، بدخواهان عقبنشینی کردهاند. حفظ این انسجام، بزرگترین دفاع در برابر تهدیدات خارجی است و امروز صیانت از آرامش روانی جامعه و تقویت رشتههای پیوند میان آحاد ملت، واجبترین نوع جهاد رسانهای است.
مردم کنشگر اصلی میدان هستند
محمدرضا نجفلی، استاد علوم رسانه، در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی پايگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ پیام نوروزی ۱۴۰۵ را متنی فراتر از کارکردهای آئینی - مناسباتی ارزیابی کرده و آن را در چارچوب «سند راهبردی عبور از بحران» قابل صورتبندی دانست.
وی خاطرنشان کرد: شعار سال جدید در بستر یک سال سرشار از تنشهای ژئوپلیتیک و بیثباتیهای منطقهای، درصدد بازتعریف رابطه میان سه متغیر کلان «تهدید، انسجام و پیشرفت» در قالبی گفتمانی - راهبردی است.
استاد علوم رسانه با اشاره به ساختار لایهای متن، افزود: پیام بهطور همزمان سه سطح از واقعیت را در کانون بازنمایی قرار داده است: واقعیتهای میدانی (جنگ و ناامنی)، واقعیتهای اجتماعی (انسجام و عاملیت جمعی) و واقعیتهای راهبردی (اقتصاد و دیپلماسی). آنچه این سه سطح را در یکپارچگی معنایی حفظ میکند، چارچوب مفهومی «مقاومت فعال» است که بهمثابه یک الگوی کنشگری چندلایه، امکان پیوند میان سطوح خرد و کلان را فراهم میآورد.
وی با تأکید بر اینکه نخستین محور پیام به روایت سهگانه از جنگ در سال ۱۴۰۴ اختصاص دارد، خاطرنشان کرد: آنچه در این بخش از اهمیت راهبردی برخوردار است، نه ذکر وقایع، بلکه گونهشناسی بازنمایی آنهاست، جنگ در این گفتمان، از یک رویداد صرفاً نظامی فراتر رفته و بهمثابه «آزمون اراده ملی» معنا مییابد.
نجفلی با اشاره به مفهوم «خطای محاسباتی دشمن» در متن پیام، این خطا را حاصل نادیدهانگاری «عاملیت مردم» در تحلیلهای میدانی دشمن ارزیابی کرد و گفت: «در اینجا، مردم از جایگاه تماشاگر به «کنشگر اصلی میدان» ارتقاء مییابند.
وی «وحدت ملی» را یکی از کلیدیترین مفاهیم پیام دانست که نه در سطح شعاری، بلکه بهعنوان یک «دارایی راهبردی» و «سرمایه نمادین» تحلیل میشود.
استاد علوم رسانه با بیان اینکه در این گفتمان، انسجام اگرچه محصول شرایط بحرانی انگاشته شده، افزود: اما بلافاصله بهعنوان «نعمت الهی» و نیازمند «شکر عملی» تعریف میشود؛ رویکردی که انسجام را از یک وضعیت خودجوش به یک مسئله نهادی و نیازمند بازتولید مستمر تبدیل میکند.
وی افزود: از این منظر، هشدار نسبت به عملیات رسانهای دشمن دقیقاً در همین نقطه معنا مییابد؛ چراکه شکستن انسجام، کمهزینهترین و در عین حال مؤثرترین راهبرد دشمن در عرصه جنگ ادراکی و نرمافزاری است.
وحدت ملی سپر ایران در هنگامه بحران
اکرم پورملائی، استاد رشته علوم سیاسی و روابط بینالملل در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی پايگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ گفت: وحدت ملی هر جامعهای در هنگامههای بحران و تهدید، نهتنها یک ارزش اخلاقی، بلکه ضرورتی حیاتی برای حفظ پایداری و استمرار حیات آن جامعه است.
وی افزود: در ایرانی که ریشههای فرهنگیاش هزاران سال قدمت دارد و بارها در طول تاریخ در معرض تهاجمها، فشارها و سختیها قرار گرفته، مفهوم انسجام ملی معنای عمیقتری پیدا میکند.
استاد رشته علوم سیاسی و روابط بینالملل خاطرنشان کرد: جامعه ایرانی با وجود تنوع گسترده قومی، زبانی، مذهبی و فرهنگی، در طول تاریخ بارها نشان داده که در لحظات سرنوشتساز قادر است بر اختلافها غلبه کند و خود را در قالب یک هویت مشترک بازسازی نماید.
وی با بیان اینکه این ویژگی تاریخی نشان میدهد که وحدت در ایران تنها یک دستور سیاسی یا توصیه نظری نیست، تصریح کرد: این موضوع یک قابلیت تمدنی و اجتماعی ریشهدار است که حفظ آن، پاسداشت یک میراث ملی محسوب میشود.
پورملائی متذکر شد: در شرایطی که یک جامعه، چه از درون و چه از بیرون، با فشارهای شدید یا وضعیتهای جنگی و تهدیدآمیز مواجه شود، کوچکترین شکافها میتوانند به نقاط آسیبپذیر تبدیل شوند.
وی با توضیح اینکه جامعهای که درگیر نگرانیهای امنیتی یا تنشهای شدید است، بیش از هر زمان به همبستگی جمعی نیاز دارد، یادآور شد: زیرا منابع انسانی، روانی و اقتصادی محدودتر میشوند و فرسایش آنها میتواند ضربههای غیرقابل جبرانی وارد کند.
استاد رشته علوم سیاسی و روابط بینالملل با اشاره به آیه ۴۶ سوره انفال، عنوان کرد: خداوند در آیه می فرماید: وَأَطِيعُوا اللّٰهَ وَرَسُولَهُ وَلَا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِيحُكم، «از خدا و پیامبرش اطاعت کنید و با یکدیگر نزاع نکنید که سست میشوید و هیبت و قدرتتان از بین میرود.
وی با تأکید بر اینکه انسجام اجتماعی در چنین لحظاتی نقش سپری را بازی میکند که نهفقط حملههای آشکار، بلکه آسیبهای پنهانی و تدریجی را هم خنثی میسازد، اظهار کرد: این سپر در ایران بیش از هر چیز بر پایه اعتماد اجتماعی، احساس همسرنوشتی و آگاهی تاریخی بنا شده است؛ آگاهیای که به ایرانیان یادآوری میکند بسیاری از سختیهای گذشته تنها با تکیه بر وحدت ملی پشت سر گذاشته شدهاند.
پورملائی خاطرنشان کرد: در جامعهای مانند ایران که اقوام مختلف چون فارس، ترک، کرد، لر، بلوچ، عرب، ترکمن و دیگران کنار هم زندگی میکنند و هر یک سهمی در تاریخ و فرهنگ این سرزمین دارند، وحدت ملی یک فرایند طبیعی اما نیازمند مراقبت است.
وی با بیان اینکه این تنوع، از یکسو ثروت فرهنگی محسوب میشود و از سوی دیگر نیازمند مدیریت هوشمندانه برای تبدیل تفاوتها به همافزایی است، تأکید کرد: شکرگزاری عملی از نعمت وحدت دقیقاً در همین نقطه معنا پیدا میکند: یعنی عملکردن به گونهای که این تفاوتها نه به مرزهای جدایی، بلکه به اجزای مکمل یک پیکره ملی تبدیل شوند. پرهیز از سخنان و رفتارهایی که اقوام یا گروهها را در برابر هم قرار میدهد، توجه به حساسیتهای فرهنگی، احترام به آداب و باورهای متفاوت و تلاش برای ایجاد گفتگو بین دیدگاههای مختلف، از مهمترین نمودهای چنین شکرگزاری عملی است.
استاد رشته علوم سیاسی و روابط بینالملل با تأکید بر اینکه ایران امروز نیز مانند هر جامعهای که با فشارهای منطقهای، تهدیدات امنیتی یا شرایط دشوار روبهرو میشود، افزود: بیش از همیشه نیازمند تقویت این همبستگی درونی است. تقویت هویت مشترک ایرانی، که ریشه در زبان، تاریخ، حافظه جمعی، اسطورهها، ادبیات و سرگذشت مشترک دارد، میتواند ستون فقرات جامعه را در برابر تکانهها مستحکم کند. این هویت مشترک الزاماً نفیکننده هویتهای محلی نیست؛ بلکه آنها را در دل یک چارچوب بزرگتر معنا میبخشد. چیزی که تاریخ ایران را پایدار نگه داشته، همین ترکیب شگفتانگیز تنوع و وحدت بوده است.
وی تصریح کرد: در چنین شرایطی، مردم با پرهیز از بازتولید ناامیدی، دامنزدن به اختلافات اجتماعی، تحقیر گروههای دیگر، یا تبدیل تفاوتها به دشمنی، میتوانند نقش مستقیم و مؤثر در حفظ امنیت روانی و عینی جامعه داشته باشند.
پورملائی به راهکارهای اجرایی در این شرایط اشاره کرد و افزود: ارائه کمک به یکدیگر، همکاریهای اجتماعی، مشارکت در فعالیتهایی که روحیه جمعی را تقویت میکند و تمرکز بر منافع عمومی به جای تقویت شکافها، از جمله رفتارهایی است که قدرت جامعه را بالا میبرد. اگر انرژی جامعه به جای درگیریهای درونی، صرف ساختن، حلکردن و مقاومت در برابر تهدیدها شود، تابآوری ملی چند برابر خواهد شد.
وی یادآور شد: جامعه ایران برای عبور از هر دوره حساس تاریخی، همچون بسیاری از مقاطع گذشته، نیازمند همان روحیه همسرنوشتی است که بارها آن را نجات داده است.
استاد رشته علوم سیاسی و روابط بینالملل تأکید کرد: حفظ انسجام ملی یعنی پاسداری از امنیت روانی، فرهنگی و اجتماعی کشور و شکرگزاری عملی از این نعمت بزرگ یعنی مراقبت از امید، پرهیز از تفرقه و تلاش برای تقویت پیوندهایی که مردم را بهمثابه اعضای یک خانواده بزرگ به هم متصل میکند.
وی با اشاره به اینکه این وحدت نهفقط ابزار عبور از بحران، بلکه پلهای برای بازسازی و حرکت دوباره در مسیر پیشرفت خواهد بود، گفت: همانگونه که در تاریخ چند هزار ساله ایران بارها چنین بوده است.
مدیریت هوشمندانه فضا و خودداری از دامن زدن به نقاط ضعفِ غیرراهبردی، مصداق بارز «عقلانیت انقلابی» است که ضمن خنثیسازی عملیات روانی، اعتماد عمومی را به سرمایهای ماندگار برای امنیت ملی تبدیل میکند.
انتهای خبر/