تأثیر کاهش جمعیت بر پویاییهای درون خانواده
ابوالقاسم محمدی در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ با بیان اینکه کاهش جمعیت، به ویژه کاهش نرخ فرزندآوری، ساختار خانواده را عمیقاً متحول میکند، گفت: تمرکز منابع و توجه والدین بر تعداد کمتری از فرزندان، هم مزایای فردی و هم معایب اجتماعی دارد.
بیشتر بخوانید
وی افزود: این امر اغلب منجر به افزایش انتظارات از فرزندان شده و فشار روانی بیشتری را بر آنها وارد میسازد.
مدرس دانشگاه ابراز کرد: همچنین، با کوچک شدن دایره حمایتی، بار مراقبت از والدین در دوران سالمندی به شدت بر دوش تعداد کمتری از فرزندان میافتد و ساختار حمایتی سنتی را تضعیف میکند.
وی با بیان اینکه کاهش مستمر نرخ باروری و ورود به فاز پیری جمعیتی، یکی از بزرگترین تحولات اجتماعی-اقتصادی قرن حاضر است، گفت: این پدیده که غالباً ناشی از تغییرات فرهنگی، افزایش سطح تحصیلات زنان، دسترسی به روشهای پیشگیری و همچنین فشارهای اقتصادی است، مستقیماً ساختار هرم سنی جوامع را دگرگون میکند.
محمدی با اشاره به اتمام تأثیر اجتماعی این روند گسترده است، اظهار داشت: در کوتاهمدت، کاهش نیروی کار جوان و فعال، فشار مضاعفی بر سیستمهای اقتصادی و بازنشستگی وارد میکند.
مدرس دانشگاه خاطرنشان کرد: نسبت وابستگی سالمندان به نیروی کار فعال افزایش یافته و پایداری صندوقهای تأمین اجتماعی را به چالش میکشد.
مدرس دانشگاه با تاکید بر اینکه از منظر اجتماعی، افزایش بار مراقبت از سالمندان بر دوش تعداد کمتری از جوانان میافتد که میتواند منجر به فرسودگی مراقبان و تغییر در ساختار خانواده شود، عنوان کرد: علاوه بر این، پیری جمعیت میتواند منجر به رکود فرهنگی و نوآوری شود، زیرا پویایی و ریسکپذیری اجتماعی معمولاً در میان جوانان بیشتر است.
انتهای خبر/