logo
امروز : پنجشنبه ۲۸ آبان ۱۴۰۵ ساعت ۲۲:۴۷
[ شناسه خبر : ۵۵۴۳۴ ] [ مدت زمان تقریبی برای مطالعه : 2 دقیقه ]
یادداشت؛

نان هم در حال حذف از سفره زنجانی‌ها

نان-هم-در-حال-حذف-از-سفره-زنجانی‌ها
ظاهراً قرار نیست چیزی از فشار زندگی کم شود کار به جایی رسیده است که یک شبه نان هم از سفره مردم زنجان در حال حذف است.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «موج‌رسا»؛ تعیین سهمیه ماهانه برای نان هر شهروند زنجانی، خبری که از روز گذشته در حال دست به دست شدن بین مردم و رسانه‌هاست.

بیشتر بخوانید

اما ظاهراً کسانی که پشت میزهای تصمیم‌گیری نشسته‌اند، اصلاً به این فکر نکرده‌اند که این عددهای روی کاغذ قرار است در زندگی واقعی مردم چه بلایی بیاورد.

تکلیف خانواده‌های پرجمعیت چیست؟ خانواده‌ای که چند فرزند دارد، با این سهمیه چطور باید نیاز اعضای خود را تأمین کند؟ وقتی اعتبار تمام شد، باید نان را آزاد بخرد؟ اگر پول خرید آزاد را نداشت چه؟

تکلیف دانشجویان، کارگران و کارمندانی که به دلیل تحصیل یا شغل در شهر دیگری زندگی می‌کنند چیست؟ کسانی که مستقل از خانواده هزینه زندگی می‌دهند و ممکن است در محاسبات سهمیه‌بندی، به دلیل جدا بودن از سرپرست خانوار، عملاً نادیده گرفته شوند؟ مگر هزینه خوردوخوراک آن‌ها با جدا شدن از خانواده از بین می‌رود؟

مسئله بی‌توجهی به واقعیت زندگی مردم است. چطور ممکن است برای کالایی به اهمیت نان تصمیم‌گیری شود، اما حتی ساده‌ترین شرایط خانوارها، تعداد اعضای خانواده، افراد مستقل و هزینه واقعی مصرف روزانه در نظر گرفته نشود؟

این چه شیوه مدیریت اقتصادی است که مسئولان ظاهراً مدت‌ها هیچ واکنشی به وضعیت معیشت مردم ندارند، اما ناگهان یک روز از خواب بیدار می‌شوند و با یک بخشنامه تازه، هزینه دیگری روی دوش مردم می‌گذارند؟ چرا هیچ‌کس پیش از اعلام این تصمیم‌ها پاسخگوی عواقب آن نیست؟ 

یک روز بنزین، روز دیگر کالاهای اساسی و حالا نان؛ انگار سفره مردم به میدان آزمون تصمیم‌های ناکارآمد تبدیل شده است. در همین شرایط، از درآمدهای ارزی، صادرات نفت و وضعیت مناسب ذخایر ارزی کشور صحبت می‌شود. پس چرا حاصل این منابع و امکانات نباید در زندگی مردم دیده شود؟ چرا هر جا صحبت از جبران مشکلات است، اولین راه‌حل محدود کردن سهم مردم از نیازهای اولیه‌شان می‌شود؟

نان قوت غالب بسیاری از خانواده‌هاست، نه کالای اضافی و نه انتخابی که بتوان به سادگی از آن چشم‌پوشی کرد. مسئولان باید توضیح دهند کسی که سهمیه‌اش تمام شده و توان خرید آزاد ندارد، دقیقاً باید چه کار کند؟

با عدد و بخشنامه نمی‌شود شکم خانواده را سیر کرد. مردم به نان نیاز دارند، نه تصمیم‌های یک‌شبه و توجیه‌های تکراری.

اگر قرار است حتی نان هم به دغدغه و حسرت مردم تبدیل شود، پس مسئولیت دولت در قبال ابتدایی‌ترین نیازهای شهروندان چیست؟ سفره مردم دیگر جایی برای آزمون و خطای مدیریتی ندارد!

انتهای خبر/

فرم ارسال نظر