صدای بمباران هم مانع خدمتمان نشد
فرحناز احمدی در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ گفت: روزهای جنگ، روزهای آزمون انسانیت و مسئولیتپذیری بود؛ روزهایی که صدای انفجار و بمباران، اضطراب را به دل شهر میانداخت، اما در راهروهای بیمارستان، پرستارانی ایستاده بودند که با وجود همه نگرانیها، آرامش بیماران را به ترسهای خود ترجیح میدادند و اجازه نمیدادند چراغ خدمترسانی به مردم خاموش شود.
بیشتر بخوانید
وی با اشاره به آمادگی کامل کادر درمان بیمارستان در طول جنگ تحمیلی اظهار کرد: از همان روزهای ابتدایی، بخش اورژانس و سایر واحدهای درمانی در وضعیت آمادهباش قرار داشتند و برای مواجهه با حوادث احتمالی، برنامههای پشتیبان پیشبینی شده بود تا در صورت بروز هرگونه حادثه، خدمات درمانی بدون وقفه به مردم ارائه شود.
پرستار بخش اورژانس بیمارستان شهید سلیمانی ابهر با بیان اینکه آمادگی برای شرایط بحرانی همواره از اولویتهای مجموعه درمانی است، افزود: بخش اورژانس برای مواجهه با حوادث طبیعی، حوادث امنیتی و سایر شرایط اضطراری آمادگی دارد و در روزهای جنگ نیز این آمادگی با حساسیت بیشتری دنبال شد.
احمدی تصریح کرد: دفتر پرستاری، اتاق عمل، بخش مراقبتهای ویژه، بخشهای داخلی و دیگر واحدهای بیمارستان نیز با برنامهریزی قبلی در حالت آمادهباش قرار داشتند تا در صورت افزایش مراجعات یا ورود مصدومان، هیچ بیماری به دلیل کمبود امکانات یا نبود نیروی درمانی از دریافت خدمات محروم نماند.
وی با اشاره به پیشبینی تجهیزات و داروهای مورد نیاز در شرایط بحرانی ادامه داد: تجهیزات پزشکی و دارو بیش از میزان مصرف معمول تأمین شده بود تا بیمارستان بتواند در صورت بروز حوادث پیشبینینشده، بدون نگرانی از کمبود امکانات، به وظیفه خود عمل کند.
پرستار بخش اورژانس بیمارستان شهید سلیمانی ابهر با یادآوری روزهای ابتدایی جنگ و انتقال مصدومان به بیمارستان خاطرنشان کرد: در پی حمله دشمن به شهر ابهر، چندین مصدوم جنگی به بیمارستان منتقل شدند که همگی پس از دریافت خدمات درمانی بهصورت سرپایی ترخیص شدند و هیچکدام به بستری در بخشهای بیمارستان نیاز پیدا نکردند.
احمدی در ادامه از روزهایی سخن گفت که صدای بمباران در شهر میپیچید و اضطراب ناشی از حملات، لحظههای دشواری را برای مردم و بهویژه کارکنان درمان رقم میزد.
وی با لحنی آمیخته به احساس از ایثار همکاران خود یاد کرد و گفت: روزهایی که همکارانم در شیفت کاری بودند و صدای بمباران شنیده میشد، شرایط واقعاً دشوار بود؛ در حالی که بسیاری از افراد به دنبال پناهگاهی برای حفظ جان خود بودند، پرستاران ما بیش از هر چیز به بیماران فکر میکردند و تلاش داشتند از آنان مراقبت کنند و آرامششان را حفظ کنند.
پرستار بیمارستان شهید سلیمانی ابهر با اشاره به نگرانیهای شخصی کارکنان درمان افزود: برخی از همکاران متأهل، فرزندانی در خانه داشتند که نگران امنیت و سلامت آنان بودند؛ اما خودشان در بیمارستان حضور داشتند و باید در همان شرایط دشوار، مسئولیت مراقبت از بیماران را نیز بر عهده میگرفتند.
وی ادامه داد: تصور کنید پرستاری را که صدای انفجار را میشنود و دلش برای خانواده و فرزندانش میلرزد، اما در همان لحظه باید نگرانی خود را کنار بگذارد و با آرامش در کنار بیماری بایستد که چشم امیدش به اوست. این همان مسئولیتی است که کادر درمان با وجود تمام دشواریها، به آن پایبند ماندند.
احمدی با تأکید بر نقش برنامهریزی در مدیریت شرایط بحرانی بیان کرد: واحد بهبود کیفیت و مدیریت بحران بیمارستان در روزهای جنگ، برنامههای پشتیبان و شیفتبندیهای لازم را تدوین کرد تا روند خدمترسانی به بیماران و مراجعهکنندگان متوقف نشود و خدمات درمانی با همان کیفیت ادامه پیدا کند.
وی افزود: تلاش همه مجموعه این بود که حتی در سختترین شرایط نیز بیمارستان به محل امنی برای دریافت خدمات درمانی تبدیل شود و مردم بدانند که در روزهای دشوار، کسانی هستند که برای مراقبت از سلامت آنان پای کار میمانند.
پرستار بخش اورژانس بیمارستان شهید سلیمانی ابهر با اشاره به مسئولیت سنگین کارکنان حوزه سلامت در روزهای جنگ خاطرنشان کرد: کادر درمان نیز مانند سایر مردم، نگرانیها و دغدغههای خود را داشتند، اما احساس مسئولیت در برابر جان بیماران اجازه نمیداد میدان خدمت را خالی کنند. برای ما، سلامت مردم در اولویت بود و تلاش کردیم با تمام توان در کنار آنان بمانیم.
وی با تأکید بر ضرورت حفظ آمادگی مراکز درمانی برای شرایط بحرانی گفت: در روزهایی که کشور با تهدید و ناامنی مواجه بود، کارکنان بیمارستان تلاش کردند با تکیه بر مسئولیت حرفهای و انسانی خود، خدمات مورد نیاز مردم را ارائه دهند. امیدواریم کشورمان همواره سربلند و مردم در آرامش و امنیت باشند و هیچ خانوادهای روزهای تلخ جنگ و نگرانی برای عزیزانش را تجربه نکند.
انتهای خبر/

