حاکمیت ملی ایران بر گلوگاه حیاتی انرژی
علیپناه قرهباغی در گفتگو با خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ با بیان اینکه در تحلیل موقعیت استراتژیک و حقوقی تنگه هرمز، باید میان «ادعاهای سیاسی» و «واقعیتهای حقوقی-جغرافیایی» تفکیک قائل شد، اظهار کرد: تنگه هرمز، یکی از حیاتیترین گلوگاههای انرژی جهان است که مدیریت و حاکمیت بر آن، مستقیماً با امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران و قوانین بینالمللی گره خورده است.
بیشتر بخوانید
وی با بیان اینکه از منظر حقوقی، تنگه هرمز یک آبراه بینالمللی است، اما کنترل عملیاتی و نظارتی آن بر اساس موقعیت جغرافیایی، در اختیار دولتهای ساحلی، بهویژه ایران است، ابراز کرد: طبق کنوانسیونهای مربوط به حقوق دریاها، حق «عبور ترانزیتی» برای کشتیها وجود دارد، اما این حق به معنای نادیده گرفتن حاکمیت ملی دولتهای ساحلی بر آبهای سرزمینیشان نیست. بنابراین، هرگونه تلاش برای تغییر وضعیت مدیریت این منطقه یا دخالت در تصمیمات استراتژیک مربوط به آن، نقض آشکار حاکمیت ملی است.
کارشناس علوم سیاسی با اشاره به اینکه نکته کلیدی این است که مدیریت تنگه هرمز یک مسئله داخلی و حاکمیتی است، بیان کرد: زمانی که یک منطقه تحت حاکمیت قانونی و عملیاتی یک دولت قرار دارد، هیچ قدرت خارجی یا سازمان بینالمللی نمیتواند بدون مجوز و توافق با دولت صاحبحق، در مورد نحوه مدیریت، نظارت یا تغییرات ساختاری در این منطقه اظهارنظر یا فشار سیاسی وارد کند.
وی عنوان کرد: جمهوری اسلامی ایران همواره بر اساس تعهدات بینالمللی و با رویکرد صلح، امنیت کشتیرانی را تأمین کرده است و مدیریت تنگه هرمز، نمادی از اقتدار ملی و ابزاری استراتژیک در دیپلماسی انرژی است که تصمیمگیری درباره آن، منحصراً در اختیار اراده ملی ایران است و هیچکس در جایگاه تعیین تکلیف یا اظهارنظر در مورد حاکمیت ایران بر این منطقه قرار ندارد.
انتهای خبر/