بافت گره امید بر قالیهای دستباف زنجان
به گزارش خبرنگار گروه اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ بازار فرش ایرانی، این روزها نفسگیری سختی را تجربه میکند، تحریمها، رقبای صنعتی و تغییر سلیقه، هر کدام سهمی در این رکود داشتهاند.
بیشتر بخوانید
اما آنکه از نزدیک پای دارهای قالی مینشیند، روایتِ دیگری میبیند، واقعیت این است که هنوز دارها پرپا هستند و پودها بر جانِ تارها گره میخورند.
هنوز صدای شانهها، موسیقی اصیل کارگاههاست و صدها هزار نفر، از این سفره، نان برمیدارند، جمعیتی که شاید تا امروز، کمتر به سراغشان رفتهایم.
استان زنجان، یکی از زیستبومهای غنی این هنر دیرینه است، در روستاهای این دیار، از ماهنشان تا طارم، دارهای قالی همچنان برقرارند و هزاران هنرمند زن و مرد، با انگشتانی پینهبسته، نقش و نگارِ اصیل این مرزوبوم را میبافند.
بافندگان، ستونهای استوار اقتصاد محلی زنجان
آنها با تکیه بر طرحهایِ هندسی و رنگهای طبیعی، نه فقط یک کالا، که روایت هویت و امید را گره میزنند.
امید امروز این صنعت، در دل همین بافندگان گمنام شکل گرفته.
آنها با نوآوری در طرح، استفاده از فضای مجازی برای فروش، و تشکیل تعاونیهایِ محلی، مسیر تازهای برای حیات فرش دستبافت گشودهاند.
جوانان تحصیلکرده، پای دار مادران نشستهاند و با ایدههای نو، از مهاجرت معکوس و احیای هویت سخن میگویند این، نوید روزهای بهتر است.
پس با وجود تمام مشکلات، نبض فرش ایرانی، در زنجان و دیگر نقاط، همچنان میتپد.
این هنر، نه فقط یک پیشه، که میراثی زنده است و تا وقتی یک دار پرپا باشد، امید به فردایی روشن، جاری خواهد بود.
امید گرهای که هرگز باز نمیشود
فرش ایرانی، برخلاف بسیاری از صنایع دستی دیگر، هنوز بازار اختصاصی خود را دارد؛ هم در داخل و هم در خارج. گردشگرانی که به ایران سفر میکنند، همچنان فرش را بهعنوان یک سوغات ارزشمند انتخاب میکنند و در موزههایِ جهان، قالیهایِ ایرانی، افتخاری برای این مرزوبوم هستند.
هنر اصیل، هیچگاه نمیمیرد، شاید روزگار، سخت بگذرد، اما تا وقتی که یک دار در گوشهای از این سرزمین برپاست، یعنی هنوز زندگی، هنوز معنا و هنوز امید، جریان دارد.
امید، همان گره محکمی است که بر جان تارهای فرش ایرانی بسته شده و هرگز باز نخواهد شد.
فرش ایرانی، این میراث کهن و زنده، امروز بیش از هر زمانِ دیگری به حمایت و توجه نیاز دارد.
حمایتی که تنها به اعطای وام یا کاهش عوارض صادراتی محدود نمیشود، بلکه از تغییر نگاه فرهنگی جامعه تا آموزش و برندسازی جهانی را در بر میگیرد.
استان زنجان، با آن دارهای ستوار و هنرمندان پرتلاش، نمونهای از پایداری و خلاقیت در این مسیر است.
آنها ثابت کردهاند که با وجود همه مشکلات، میتوان بر تارهای امید، گرههای تازهای زد و برای فردایی روشنتر، بافت. باشد که این گزارش، گوشهای از زحمات آن صدها هزار هنرمند گمنام را که از فرش، سفره نان پهن میکنند، به تصویر کشیده باشد و شاید، کاری کند که ما بیشتر و بهتر، به سراغشان برویم.
انتهای خبر/