رودخانه فنوشآباد ابهر گورستان نخالههای شهرهای همجوار
به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ روستای فنوشآباد، با برخورداری از باغات سرسبز و موقعیت کشاورزی ممتاز، این روزها دستاندازی بیسابقه به حریم طبیعی و زیستمحیطی خود را تجربه میکند. آنچه زمانی مسیری برای جریان حیاتبخش آب و تداوم معیشت کشاورزان بود، اکنون به محلّی برای تخلیه بیضابطه نخالههای ساختمانی از شهرهای اطراف تبدیل شده است.
بیشتر بخوانید
انباشت پسماندهای ساختمانی در بستر و حاشیه رودخانه، افزون بر کاهش چشمگیر ظرفیت هدایت سیلاب، زمینهساز بحرانهایی چندلایه شده است: از آلودگی خاک و آبهای سطحی گرفته تا تولید گردوغبار سمی، حمله سگهای ولگرد، کمبود روشنایی معابر، و مسدود شدن مکرر راههای دسترسی کشاورزان.
برای نخالهها، هیچکس مسئولیت نمیپذیرد
سکینه نوری، نایبرئیس شورای اسلامی روستای فنوشآباد در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ با اشاره به معضلات فراروی این منطقه، گفت: نخستین و مهمترین دغدغه اهالی، وضعیت اسفبار رودخانه و لزوم ساماندهی فنی و اصولی مسیر آن است.
وی افزود: در بخشهایی از حاشیه رودخانه، اقدام به کاشت درخت بدون مطالعات هیدرولوژیکی صورت گرفته که در صورت وقوع سیلابهای فصلی، میتواند به عاملی تشدیدکننده برای خطرات جانی و مالی تبدیل شود.
نایبرئیس شورای اسلامی روستای فنوشآباد بر ضرورت لایروبی و ساماندهی علمی بستر رودخانه تأکید کرد و یادآور شد: آب باید بتواند در مسیر طبیعی خود جریان یابد، در غیر این صورت، انسداد و تغییر مسیر، تهدیدی جدی برای مناطق پاییندست خواهد بود.
وی به معضل دیرینه تخلیه غیرمجاز نخالههای ساختمانی اشاره کرد و متذکر شد: بخش قابلتوجهی از پسماندهای حاصل از تخریب بناها از نقاط مختلف شهرستان، به این محدوده منتقل میشود که افزون بر چهره نازیبای روستا، مشکلات عدیدهای برای ساکنین به وجود آورده است و از فرمانداری، بخشداری، اداره امور منابع آب، شهرداری ابهر و خرمدره پیگیری کردیم همه اعلام کردند این ربطی به ما ندارد.
نوری انباشت زباله و نخاله نهتنها آلودگی زیستمحیطی و بوی نامطبوع را در پی داشته، بلکه در نقاط همجوار معابر پرتردد و محوطه مسجد، به معضلی آزاردهنده برای نمازگزاران و اهالی تبدیل شده است.
وی افزایش بیسابقه جمعیت سگهای ولگرد را یکی از پیامدهای مستقیم تجمع زباله در منطقه برشمرد و خاطرنشان کرد: این موضوع به یک بحران امنیتی ‑ اجتماعی بدل شده؛ کودکان در مسیر رفت و آمد به مدرسه و باغها در معرض حمله قرار دارند و چندین مورد گزش نیز گزارش شده است.
نایبرئیس شورای روستای فنوشآباد به کمبود روشنایی معابر، بهویژه در محدوده پل ارتباطی روستا، اشاره کرد و آن را عاملی برای افزایش تصادفات میان خودروها، موتورسیکلتها و عابران پیاده دانست و گفت: این نقیصه، بهویژه در ساعات شب، خطرات جبرانناپذیری را برای اهالی به همراه دارد.
وی تأکید کرد: مشکلات مذکور طی ماههای اخیر، بارها از طریق فرمانداری، دهیاری، شبکه بهداشت و سایر نهادهای ذیربط پیگیری شده، اما هیچیک از این موارد به راهحلی بنیادین منجر نشده است.
نوری با تصریح بر محدودیتهای مالی و اجرایی دهیاری، خواستار ورود جدی و هماهنگ دستگاههای شهرستانی شد و افزود: دهیاری بهتنهایی از عهده حل این معضلات چندبعدی برنمیآید؛ بدون حمایت فرمانداری، اداره محیطزیست، راه و شهرسازی و بهداشت، این بحرانها نهتنها حلنشدنی، بلکه روزبهروز حادتر خواهند شد.
نبود عزم جدی مسئولان بحرانها را مزمن میکند
مولایاری، از کشاورزان و باغداران بومی فنوشآباد در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ گفت: باغ وی نیز در مجاورت محدوده موردنظر قرار دارد، با ابراز نگرانی از تبعات فعالیتهای غیراصولی در منطقه، تردد بیوقفه کامیونها و خودروهای سنگین در مسیرهای خاکی مجاور باغات، گردوغبار سنگینی ایجاد کرده که گاه تا چندین ساعت، امکان هرگونه فعالیت کشاورزی را از ما سلب میکند.
وی با تأکید بر اینکه این وضعیت نهتنها بر سلامت تنفسی ما، که بر کیفیت محصولات نیز تأثیر مستقیم گذاشته است، افزود: علاوه بر این، مسیر دسترسی ما به باغات بارها با توقف و تخلیه نخاله توسط تریلیها مسدود میشود. وقتی به رانندگان معترض میشویم، پاسخ میدهند که فردی به آنها مجوز داده، اما هیچ مرجع مشخصی این موضوع را تأیید یا تکذیب نمیکند و اهالی از قانونی بودن یا نبودن این تخلیهها کاملاً بیاطلاعند.
کشاورز بومی روستای فنوشآباد به پیامدهای زیستمحیطی این تخلیهها بر تولیدات کشاورزی اشاره کرد و یادآور شد: با وزش باد، ذرات ریز نخالهها و گردوغبار ناشی از آنها بر روی برگها و میوههای درختان و نیز سطح کشتزارها مینشیند. این آلودگی نهتنها فرایند فتوسنتز و رشد گیاه را مختل میکند، بلکه هنگام برداشت، محصولات با لایهای از آلاینده پوشیده شده و از نظر کیفی و بازارپسندی دچار افت جدی میشوند.
وی تأکید کرد: بیتوجهی به این معضلات، علاوه بر خسارت اقتصادی مستقیم به معیشت ساکنان، امنیت غذایی و سلامت عمومی منطقه را نیز به مخاطره انداخته و خواستار نظارت جدی نهادهای مربوطه بر روند تخلیه نخالهها و تعیین تکلیف نهایی وضعیت دسترسیهای روستایی شد.
بارندگی پیش روست رودخانه آماده طغیان است
عباسعلی خانمحمدی، عضو شورای اسلامی روستای فنوشآباد، در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ با ابراز نگرانی عمیق از روند کنونی مدیریت پسماند در این منطقه، گفت: حریم قانونی رودخانه بهکلی نادیده گرفته شده و حجم قابلتوجهی از نخالههای ساختمانی حاصل از عملیات عمرانی در شهرهای ابهر، خرمدره و نواحی همجوار، بهطور روزافزون در بستر و حاشیه این رودخانه تخلیه میشود.
وی تأکید کرد: ادامه این رویه در آستانه فصل بارندگی، نه یک تهدید، بلکه یک فاجعه حتمی است. انباشت نخالهها سطح مقطع عبور آب را به شدت کاهش داده و ظرفیت هیدرولیکی رودخانه را تنزل بخشیده است؛ در نتیجه، هر رگبار نسبتاً شدید، میتواند به طغیان و سرریز آب منجر شده و خسارتهای جبرانناپذیری به اراضی کشاورزی پاییندست و حتی واحدهای مسکونی مجاور وارد آورد.
عضو شورای اسلامی روستای فنوشآباد با اشاره به پیگیریهای مکرر انجامشده خاطرنشان کرد: طی ماههای اخیر، دهها مکاتبه رسمی با دستگاههای مسئول صورت گرفته و تذکرات لازم به رانندگان و متولیان امر ارائه شده است، اما هیچیک از این اقدامات به نتیجه عملی و بازدارنده نیانجامیده و تخلیه غیرمجاز همچنان با بیتوجهی کامل ادامه دارد.
وی خاطرنشان کرد: تداوم این بیعملی، نهتنها امنیت جانی و مالی ساکنان را به مخاطره انداخته، بلکه اعتماد عمومی به نهادهای نظارتی را نیز به شدت خدشهدار کرده و خواستار ورود فوری و همهجانبه فرمانداری، اداره محیطزیست و شرکت آبمنطقهای برای جلوگیری از این بحران قریبالوقوع شد.
مجموعه مشکلات مطرحشده از سوی اهالی و مسئولان محلی فنوشآباد، نشاندهنده یک نقص ساختاری در نظام نظارت، هماهنگی و پاسخگویی نهادهای شهرستانی است. آنچه در این منطقه روی میدهد، صرفاً یک معضل محلی نیست، بلکه نمادی از شکاف میان قوانین زیست محیطی، وظایف دستگاههای اجرایی و واقعیتهای میدانی به شمار میرود.
از یک سو، دهیاری با منابع مالی و اختیارات محدود، توان مهار این بحران چندوجهی را ندارد؛ از سوی دیگر، فرمانداری، محیطزیست، آبمنطقهای و راه و شهرسازی هرکدام بهنوعی در این قصور سهیماند، بیآنکه مسئولیتِ نهایی را بپذیرند. نتیج این خلأ مدیریتی، چیزی جز افزایش روزافزون خطرات سیلابی، تخریب اراضی کشاورزی، آلودگی محیط، ناامنی محلی و کاهش اعتماد عمومی نبوده است.
راهکار پیشنهادی، ایجاد یک کارگروه اضطراری با حضور فرماندار، نمایندگان محیطزیست، آبمنطقهای، راه و شهرسازی، دهیاری و شورای روستا است تا ضمن توقف فوری تخلی نخالهها، نسبت به لایروبی اصولی رودخانه، تعیین حریم دقیق، نصب روشنایی معابر، جمعآوری پسماندها و برخورد قانونی با متخلفان اقدام عاجل به عمل آید. در غیر این صورت، نهتنها فنوشآباد، بلکه تمامی سکونتگاههای پاییندست، با فاجعهای جبرانناپذیر مواجه خواهند شد که هزینههای آن به مراتب از هرگونه اقدام پیشگیرانهای فراتر خواهد رفت.
امید است که نهادهای نظارتی استانی و کشوری نیز با ورود بهموقع، این بحران را از وضعیت «اخطار» به «اقدام» تبدیل کنند، پیش از آنکه باران فصل آینده، خود سخنگوی این نابخردیها شود.
انتهای خبر/