آغوش گشوده امام رضا (ع) برای خادم شهید
به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ ایران این روزها در تلاقی غریبی از سوگ و حماسه ایستاده است، سایه سنگین اندوهی عمیق بر دلهای میلیونها انسان نشسته، دیدهها اشکبار است و زبانها به ذکر مصیبت فراق مشغول.
بیشتر بخوانید
خیابانها سراسر سیاهپوش شدهاند و مجالس سوگ در گوشه و کنار کشور برپاست؛ مردمی که در طول سالهای گذشته، رهبر و خادم خستگیناپذیر خود را چون چراغی فروزان در مسیر پرخطر و پرفرازونشیب انقلاب یافته بودند، اکنون در بهتی آمیخته با رضا به قضای الهی فرو رفتهاند.
اما در میان این همه اندوه و در پسِ ابرهای تیره ماتم، نوری دیگر میدرخشد؛ نوری که از بارگاه ملکوتی و منور امام مهربانیها، حضرت علیبنموسیالرضا (ع) ساطع میشود و به این سوگ ملی، جلوهای دیگر بخشیده است.
آنجا، در خراسان و در آستان شمسالشموس، مهمانی از جنس نور برگزار خواهد شد، مهمانی که از میان مردم برخاسته و عمر خود را وقف خدمت کرده بود اکنون در پناه امن امام خویش آرام خواهد گرفت.
مهمان حرم؛ شبیهترین به سیره و مکتب رضوی
مهمان این روزهای مشهدالرضا، رهبر و خادمی شهید خواهد بود که سالها در مسیر روشن ولایت و امامت گام برداشت و عمری را در خدمت خالصانه به اسلام، میهن و محرومان سپری کرد.
بررسی بیانات، مکتوبات و سیره عملی ایشان نشان میدهد که همواره پیوندی ناگسستنی میان فرهنگ سرخ عاشورایی و مکتب سبز رضوی در اندیشه شهید برقرار بوده است.
ایشان بارها در سخنان خود تأکید میکردند که امام رضا (ع) در تاریخ اسلام نقشی بیبدیل و کمنظیر در گسترش مکتب اهلبیت (ع) و ترویج پیام عاشورا ایفا فرمودهاند.
این پیوند عمیق میان حماسه کربلا و هجرت تاریخی به خراسان، در کلام و سیره این خادم شهید چنان تجلی یافته بود که گویی او خود، شاگردی ممتاز و کوشا در مکتب این دو امام همام بود؛ کسی که هم شور حسینی را در دل داشت و هم شعور و رأفت رضوی را در رفتار با مردم جلوهگر میساخت.
تاریخ گواهی میدهد که امام رضا (ع) در دوران حیات پربرکت خود، پس از یک دوره طولانی که مکتب اهلبیت (ع) در انزوا و مظلومیت به سر میبرد، با حضور در خراسان و برپایی مناظرات علمی و رفتارهای تبیینیِ خود، توطئههای دستگاه خلافت عباسی را خنثی کرده و زمینه گسترش بینظیر معارف شیعی را فراهم ساختند.
حضرت با روایت معروفی که از ریّانبنشبیب نقل شده، فرمودند: «ان کنت باکیا لشیء فابک للحسین.» (اگر بر چیزی میگریی، بر حسین گریه کن). ایشان با این بیان شگرف، اهمیت والای فرهنگ عاشورا و زندهنگهداشتن یاد مظلومیت کربلا را در پهنه جهان اسلام نهادینه کردند.
رهبر شهیدمان نیز در ادامه همین مسیر الهی، همواره بر زندهنگهداشتن یاد عاشورا، احیا روضههای خانگی و ترویج پیام ایستادگی و عزت حسینی تأکید میورزید.
تلاقی سوگ و نور در جغرافیای دلها
داستان این مهمانی اما ابعادی فراتر از مرزهای جغرافیایی دارد.
مردمی که سالها در مسیر ایستادگی، مقاومت و خدمت بیمنت از رهبر خود الهام گرفته بودند، با شنیدن خبر شهادت او، بیاختیار سیل اشک را روانه ساختند. تماشا این حجم از دلدادگی نشان داد که رابطه ملت با خادمان واقعیشان، رابطهای از جنس سیاست رسمی نیست، بلکه پیوندی است که با تارهای عاطفه و ایمان بافته شده است.
دامنه این اندوه حتی به فرسنگها دورتر از خاک ایران نیز کشیده شد، در کربلای معلی، در جوار بارگاه سیدالشهدا (ع)، زائرانی از کشورهای مختلف جهان که خبر عروج این خادمِ خستگیناپذیر را شنیدند، خود را به ضریح مطهر رسانده و به یاد ایشان اشک ماتم ریختند.
این تلاقیِ شگفتانگیز بین مشهد، کربلا و دلهای داغدار زائران، نشاندهنده عمق ارادتی بود که در سایه خدمت صادقانه شکل گرفته بود.
اما در مشهد مقدس و در صحن و سرای رضوی، حال و هوایی متفاوت حاکم است، اینجا اگرچه چشمها گریان و دلها محزون است، اما نوعی آرامش و نورانیت حکمفرماست؛ چراکه میهمانی از جنس نور، پس از سالها مجاهدت به زیارت ولینعمت خود خواهد آمد.
امام مهربانیها که همواره ملجأ درماندگان و پناهگاه عاشقان بوده، اینبار آغوش گشوده تا از کسی پذیرایی کند که در مسیر ولایت او، تمام هستی، توان و وقت خویش را نثار کرد.
این همنشینی، زیباترین فرجام برای کسی است که مدال افتخار خادمی حضرت رضا (ع) را ارزشمندتر از هر عنوان دنیوی میدانست.
تحقق وعده الهی در جوار شمسالشموس
امام رضا (ع) در روایتی تاریخی به عزاداران حسینی و رهروان راه حق وعده دادهاند که در روز قیامت، در درجات عالی بهشت در کنار اهلبیت (ع) محشور خواهند شد.
این وعده راستین الهی، اکنون با شهادت این مرد خستگیناپذیر، در پیشگاه افکار عمومی مجسم شده است.
رهبر شهیدمان عمر خود را در مسیر خدمت به خلق و اعتلای کلمه حق سپری کرد، اکنون در جوار مضجع شریف رضوی آرام خواهد گرفت تا در جوار مولای خویش به آرامش ابدی برسد.
این دیدار غایی، تسلیبخش دلهایی است که از فراق ناگهانی او سوختهاند، پناه بردن پیکر مطهر ایشان به حرم امام رضا (ع)، نویدی بر تداوم راهی است که با اخلاص خود آن را آبیاری کرد.
امام رضا (ع) پناهگاه دلهای خستهای است که از هیاهوی دنیا به تنگ آمدهاند و اکنون، خادم شهید این درگاه، سرافرازانه به دیدار معبود شتافته و در جوار امام خویش مأوا خواهد گزید.
مسئولیت فردا و تداوم میراث خدمت
امروز که رهبر و خادم شهیدمان به آستان رضوی سفر خواهد کرد و در جوار امام رضا (ع) آرام خواهد گرفت، وظیفه بزرگی بر دوش جامعه، نخبگان و رهروان این راه سنگینی میکند.
سوگواری برای چنین شخصیتهایی نباید تنها در اشک و ناله خلاصه شود؛ بلکه باید به نقطهعطفی برای بازخوانی ارزشهای اصیل انقلاب، خدمت بیمنت به محرومان و ایستادگی در برابر زیادهخواهیهای بیگانگان تبدیل شود.
بزرگترین میراث این خادمِ شهید، ترویج فرهنگ ما میتوانیم، خستگیناپذیری در حل مشکلات مردم و حفظ عزت ملی در عرصههای بینالمللی بود.
همانگونه که در سخنان و ایشان تجلی داشت، استقلال و اقتدار کشور در سایه اتکا به توان داخلی و تکیه بر فرهنگ دینی و انقلابی به دست میآید.
ایشان همواره یادآور میشد که دشمنی مستکبران با این مرز و بوم، نه بر سر موضوعات مقطعی، بلکه به دلیل هویت مستقل، عزتخواهی و تسلیمناپذیری ملت ایران است.
آنها ایرانی میخواهند که گوش به فرمان باشد، اما مکتب عاشورا و فرهنگ رضوی به ما آموخته است که جز در برابر حق، سر تسلیم فرود نیاوریم.
خورشیدی که غروب نمیکند
مهمانی نور در آستان قدس رضوی، اگرچه جسم پاک خادم شهید را از میان ما برد و ما را در اندوهی عمیق رها ساخت، اما اندیشه، نگاه و مکتب خدمت صادقانهای که او احیا کرد، هرگز غروب نخواهد کرد. روح بلند رهبر شهید در جوار رضوی، در کنار در جوار علیبنموسیالرضا (ع) در بهشت برین متنعم آرام خواهد گرفت.
نور خدمت و اخلاص رهبر شهید در دلهای این ملت باقی خواهد ماند و راهش پر رهرو خواهد بود.
نام ایشان در تاریخ این مرز و بوم به عنوان نماد تلاش، فروتنی و ارادت به اهلبیت عصمت و طهارت (ع) ثبت شده است.
ملت ایران با قلبی آکنده از ایمان و ارادت، عهد بسته است که مسیر عزت، استقلال و خدمت به محرومان را با تکیه بر رهنمودهای رهبری و با گامهایی استوارتر از گذشته ادامه دهد تا پرچم این انقلاب به صاحب اصلیاش، حضرت ولیعصر (عج) سپرده شود.
انتهای خبر/