لزوم آموزش مهارتهای زندگی به دختران در مدارس
حجتالاسلام مهدی جعفری در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ گفت: تحولات شتابانِ اجتماعی و دگرگونیِ بنیادین در سبکِ زندگی، چشماندازِ نیازهای تربیتیِ دختران را در مقایسه با نسلهای پیشین، به کلی متحول ساخته است.
بیشتر بخوانید
وی افزود: با این حال، آنچه در میدانِ عمل مشاهده میشود، فاصلهای معنادار میانِ این نیازهای نوپدید و پاسخگوییِ نظامهای سنتیِ تعلیم و تربیت (اعم از خانواده و مدرسه) است؛ بهگونهای که بسیاری از کنشگرانِ حوزه تعلیم و تربیت بر این باورند که هنوز ساز و کارِ کارآمدی برای آموزشِ مهارتهای زیستیِ متناسب با ایفای نقشهای متکثرِ دختران امروز، طراحی و اجرا نشده است.
کارشناس مسائل خانواده با بیان اینکه در این میان، یکی از محوریترین نیازها، «آگاهیِ نقادانه از هویتِ نقشی» و «تعریفِ روشن از جایگاهِ خویشتن» در عرصههای گوناگونِ زندگیست، تصریح کرد: دختران امروز نسبت به گذشته، از شناختی ژرفتر و واقعبینانهتر از استعدادها و ظرفیتهای درونیِ خود برخوردارند؛ همچنین بسترهای شکوفاییِ این توانمندیها به ویژه در عرصه اجتماعی بیش از هر زمان دیگری گشوده شده است.
وی یادآور شد: آنان نهتنها در هویتِ فردی و خانوادگی، بلکه در هویتِ اجتماعیِ خود نیز تأملی جدی دارند و با اشتیاقی روزافزون به دنبال ایفای نقشهای مؤثرتر و متنوعتر در جامعه هستند.
جعفری با اشاره به اینکه این ظرفیتِ چندساحتی، بیتردید، سرمایهای ارزشمند برای پویاییِ اجتماعی به شمار میرود، یادآور شد: چالشِ اساسی آنجاست که در نبودِ یک نظامِ ارزشیِ منسجم و اولویتبندیِ هوشمندانه، این تکثرِ نقشها میتواند به آشفتگیِ ارزشی، تعارضِ نقشی و ناتوانی در تشخیصِ اولویتها بینجامد؛ وضعیتی که نهتنها مانعِ ایفای نقشهای فرعی، بلکه حتی کارآمدی در نقشهای بنیادینِ زندگی (همچون همسری، مادری و شهروندی) را نیز با اختلال مواجه میکند.
وی با تأکید بر اینکه این خلأ، ریشه در کاستیهای تربیتیِ هر دو نهادِ خانواده و نظامِ آموزشی دارد، عنوان کرد: کودک در دورانِ طلاییِ شکلگیریِ شخصیت، بیشترین آموزهها را نه از طریقِ گفتار، که از مسیرِ یادگیریِ ضمنی و مشاهدهای در خانواده فرا میگیرد.
کارشناس مسائل خانواده خاطرنشان کرد: آنچه امروز با آن مواجهیم، شکافِ نسلیِ عمیقی میانِ دختران و مادرانِ ایشان است؛ نسلی که دغدغههای اجتماعی، انگیزه کنشگری و میزانِ مشارکتِ مدنیِ مادران، به مراتب کمرنگتر از دختران امروز بوده است.
وی تأکيد کرد: مادران نه بهعنوانِ الگویِ عینیِ زیستِ متکثر، و نه بهعنوانِ مربیِ کلامی، تجربه زیستهای در مدیریتِ تعارضِ نقشها نداشتهاند تا بتوانند آن را به فرزندانِ خود منتقل کنند.
جعفری یادآور شد: بسیاری از دخترانِ امروز، برخلافِ مادرانشان، بهترین سالهای جوانی را به تحصیلاتِ تکمیلی، اشتغالِ حرفهای یا فعالیتهای اجتماعیِ گسترده اختصاص میدهند و تصمیماتی نظیر ازدواج و فرزندآوری را به سالهای بعدی موکول میکنند.
وی با اشاره به اینکه پیامدِ چنین اولویتبندیهایی، هرچند در ظاهر نشان از رشدِ فردی دارد، اظهار داشت: در سطوحِ عاطفی، خانوادگی و حتی اجتماعی، با چالشهایی همراه است که بسیاری از دختران برای مواجهه با آنها، آمادگیِ لازم را ندارند.
کارشناس مسائل خانواده با توضیح اینکه در کنارِ خانواده، نظامِ آموزشیِ ما نیز به دلیلِ غلبه رویکردِ کنکورمحوری، عملاً از کارکردِ اصلیِ خود در پرورشِ شخصیتِ همهجانبه و مهارتآموزیِ زیستی فاصله گرفته است، متذکر شد: مدرسه، به جای آنکه بستری برای رشدِ ساحتهای وجودیِ متربی باشد، به کارگاهی برای انباشتِ اطلاعات و موفقیتِ کمی تبدیل شده است.
انتهای خبر/