انحصار هستهای؛ چالش عدالت در جهان
سید احمد موسوی در گفتگو با خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ با بیان اینکه حق بهرهمندی از دانش و فناوریهای نوین، از جمله انرژی هستهای، یکی از حقوق بنیادین و غیرقابلانکار تمامی ملتها در نظام بینالملل است، اظهار کرد: علم بهعنوان میراث مشترک بشری، نباید محصور در مرزهای جغرافیایی یا سیاسی خاصی باشد.
بیشتر بخوانید
وی با بیان اینکه با این حال، دنیای امروز شاهد رویکردی ناعادلانه است که در آن قدرتهای استکباری تلاش میکنند با ایجاد انحصارهای علمی، مانع از دستیابی کشورهای مستقل به قلههای دانش شوند، ابراز کرد: این تبعیض علمی، ریشه در تفکری دارد که پیشرفت را تنها حق مجموعهای خاص از قدرتها میداند و دیگران را به وابستگی دائم تشویق میکند.
کارشناس علوم سیاسی با اشاره به اینکه خطکشیهای سیاسی در عرصه علوم، محصول تفکر استعمار نو است که میکوشد جهان را به دو بخش دارا و نادار تقسیم کند، ادامه داد: در این چهارچوب، کشورهای استکباری که خود بیشترین بهره را از انرژی هستهای در صنایع و زیرساختهایشان میبرند، با وضع استانداردهای دوگانه، ملتهای مستضعف و در حال توسعه را از این فناوری محروم میکنند، افزود: این پارادوکس آشکار که کشوری حق داشته باشد همزمان هم بزرگترین دارنده سلاحهای هستهای باشد و هم مدعی نظارت بر فعالیتهای صلحآمیز دیگران، نشاندهنده بنبست اخلاقی در ساختار قدرتهای جهانی است.
وی گفت: همانطور که رهبر شهید انقلاب ما تبیین فرمودند؛ نظم کنونی جهان نه بر پایه قوانین عادلانه و تمدن بشری، بلکه بر پایه نوعی «وحشیگری مدرن» بنا شده است که توسط کشورهایی نظیر آمریکا و رژیم منحوس صهیونیستی هدایت میشود.
موسوی با تأکید بر اینکه در حالی که این قدرتها هزاران کلاهک هستهای مخرب را در انبارهای خود ذخیره کردهاند و امنیت کل سیاره را به خطر انداختهاند، هیچ مجمع بینالمللی جرأت بازخواست یا محدود کردن آنها را ندارد، عنوان کرد: در مقابل، همین نهادها تمام توان خود را صرف سنگاندازی در مسیر پیشرفتهای کاملاً علمی و صلحآمیز ایران میکنند.
وی ادامه داد: دشمنی آشکار با پیشرفت علمی ایران، تنها به فشارهای سیاسی و اقتصادی محدود نشده و به ترور وحشیانه دانشمندان هستهای و حتی هدف قرار دادن رهبران بزرگ ما منجر شده است.
کارشناس علوم سیاسی بیان کرد: این اقدامات تروریستی نشاندهنده عمق هراس دشمن از «استقلال علمی» است. آنها نیک میدانند که اگر ملتی به دانش هستهای دست یابد، زنجیرههای وابستگی را گسسته است؛ لذا برای متوقف کردن این حرکت، به ناجوانمردانهترین شیوهها متوسل میشوند تا مانع از تداوم راه شهیدانی شوند که جان خود را در مسیر اعتلای دانش ملی فدا کردند.
موسوی اضافه کرد: سؤال اساسی اینجا مطرح است که اگر انرژی هستهای صرفاً یک فناوری برای توسعه است، چرا باید در انحصار چند کشور مدعی باقی بماند؟ و اگر به چشم یک تهدید نگریسته میشود، چرا کسانی که خود دارای زرادخانههای عظیم بمب هستهای هستند، صلاحیت تعیین تکلیف برای دیگران را پیدا کردهاند؟ حقیقت این است که جمهوری اسلامی ایران با رویکردی صلحآمیز به دنبال بهرهبرداری پزشکی، صنعتی و انرژی از این دانش است و این نابرابری سیستماتیک جهانی، هرگز نمیتواند اراده یک ملت را برای دستیابی به حقوق طبیعی و قانونیاش در هم بشکند.
انتهای خبر/

