اسراف اقتصاد و امنیت کشور را زخمی میکند
به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ اسراف، پدیدهای که در نگاه نخست صرفاً به زیادهروی در مصرف کالاها و منابع محدود میشود، در ژرفای خود ابعادی بسیار گستردهتر و خطرناکتر دارد. آنچه امروز به عنوان یک آسیب جدی در جامعه اسلامی مطرح میشود، نهتنها هدررفت سرمایههای مادی، بلکه فرسایش تدریجی سرمایههای معنوی، روانی و ملی است.
بیشتر بخوانید
تبذیر نعمتها به امنیت ملی ضربه میزند
حجتالاسلام حسن زلفی، مدیر حوزه علمیه امیرالمؤمنین علیهالسلام ابهر در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ گفت: قرآن، کتاب زندگی است و همنشینی با آن، رنگ خدایی بر تمام لحظات و روابط انسان میزند.
وی با بیان اینکه این رنگ الهی نهتنها زیباییبخش، بلکه گشاینده کارها و رفعکننده موانع حیات است، افزود: در مقابل، اعراض از قرآن و دستورات آن، جز انباشت مشکلات و تنگناها نتیجهای ندارد.
مدیر حوزه علمیه امیرالمؤمنین علیهالسلام ابهر خاطرنشان کرد: قرآن، سفر گسترده ضیافت الهی است که برای هر سلیقه و نیازی، غذای آماده دارد؛ هرکس هر کمالی را بخواهد، بیش از طلب خود از آن بهره میبرد.
وی با اشاره به اشاره به آیهای از قرآن، تصریح کرد: بخورید و بیاشامید، ولی اسراف مکنید که خداوند اسرافکاران را دوست نمیدارد، بنابراین در شرایط کنونی کشور که با چالشهای جدی در منابعی چون آب و برق مواجهیم، این آیه از یک دستور فردی فراتر رفته و به یک اصل راهبردی برای خنثیسازی فشارهای اقتصادی و حفظ «استقلال اقتصادی» تبدیل میشود.
زلفی با اشاره به اینکه اسراف و هدررفت منابع، عملاً تضعیف جبهه خودی و یاری ناخواست دشمن است، اظهار کرد: عبارت کوبند پایانی آیه إِنَّهُ لَا یُحِبُّ الْمُسْرِفِینَ نشان میدهد که تبذیر نعمتها، نهتنها به اقتصاد و امنیت ملی ضربه میزند و مانع استقلال واقعی میشود، بلکه موجب سلب محبت الهی میشود؛ همان محبتی که بزرگترین سرمای مؤمن در میدان مبارزه حیات است.
وی متذکر شد: اصلاح «الگوی مصرف» در جامعه، پرهیز از تجملگرایی و ریختوپاشهای غیرضروری، خود عاملی برای پیشرفت، تحقق عدالت و استواری استقلال پایدار است.
اسراف پنهان در زندگی روزمره خطرناکتر است
حجتالاسلام داود شجاعی، رئیس اداره تبلیغات اسلامی شهرستان ابهر در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ گفت: اسرافهای پنهان در زندگی روزمره، خطرناکتر از اسراف آشکار است.
وی با اشاره به انواع پنهان اسراف اظهار داشت: خطرناکترین انواع اسراف، آنهایی هستند که زیر پوست روزمرگیهای ما پنهان شدهاند؛ آن لباس اضافهای که در کمد خاک میخورد، آن مهمانی پرزرق و برق که برای چشموهمچشمی برپاست، آن کالایی که صرفاً برای پیروی از مُد خریداری میشود، همگی تکههایی از سفرهای هستند که میتوانست فقیری را سیر کند یا گرهی از کار فروبستهای بگشاید.
رئیس اداره تبلیغات اسلامی شهرستان ابهر با بیان اینکه پولی که صرف تعویض سالانه مبلمان و تجملات بیفایده میشود، یک «پول مرده» است که میتوانست به یک «سرمایه زنده» تبدیل گردد، تصریح کرد: به جای آن مهمانی یکشبه، میتوان سهمی در یک کارخانه خرید، یک کسبوکار کوچک راه انداخت و برای چند جوان اشتغالزایی کرد.
وی تأکید کرد: آیا اسراف فقط در پول و کالا خلاصه میشود؟ آیا ساعتها چرخیدن بیهدف در اینستاگرام و غرق شدن در محتوای سطحی، مصداق بارز دور ریختن گرانبهاترین نعمتِ بیبازگشت، یعنی «عمر»، نیست؟ همچنین آیا غرق شدن در کینه، حسادت، یا حتی محبتهای افراطی و وابستگیهای بیمارگونه، اسراف در سرمایه ارزشمند «احساسات» ما محسوب نمیشود؟ این اسرافهای پنهان به مراتب خطرناکترند؛ زیرا گناه بودنشان به چشم نمیآید.
شجاعی خاطرنشان کرد: حال چرا نباید اسراف و زیادهروی کنیم؟ خداوند از باب علاقه و محبت وارد میشود و میفرماید: «إِنَّهُ لَا یُحِبُّ الْمُسْرِفِینَ»؛ آدمهای عاشق میفهمند یعنی چه وقتی معشوق میگوید: «دوست ندارم این کار را بکنی». خدایا ما را عاشق خودت قرار ده تا به تمام دستورهایت با عشق عمل کنیم.
اسراف خودتحریمی است
حجتالاسلام مهدی جعفری، کارشناس مسائل خانواده در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ گفت: اسراف تنها به معنای زیادهروی در مصرف نیست، بلکه از زاویهای عمیقتر، خودتحریمی محسوب میشود.
وی افزود: هنگامیکه انسان نعمتی را فراتر از نیاز و به صورت بیهوده مصرف میکند، در حقیقت خود را از برکات آن نعمت محروم ساخته و بر خویشتن تنگی و محدودیت تحمیل مینماید.
کارشناس مسائل خانواده به ابعاد خودتحریمی در اسراف اشاره کرد و افزود:
پولی که صرف تجملات غیرضروری، مدگرایی افراطی یا ریختوپاشهای تشریفاتی میشود، سرمایهای است که میتوانست زمینهساز رشد معیشت، اشتغال یا آرامش پایدار باشد. اسرافکننده با دست خود، سفره وسعت را از خویش میگیرد.
وی با اشاره به تحریم معنوی خود، تصریح کرد: آیه شریفه «إِنَّهُ لَا یُحِبُّ الْمُسْرِفِینَ» نشان میدهد که اسراف، انسان را از محبت الهی دور میسازد. فقدان این محبت، بزرگترین تحریم معنوی است که بنده بر خویش روا میدارد.
جعفری به تحریم زمان و عمر نیز اشاره کرد و یادآور شد: ساعتها غرق شدن در سرگرمیهای سطحی و بیهدف، اسراف در گرانبهاترین سرمایه وجودی یعنی «عمر» است. چنین انسانی با اختیار خویش، خویشتن را از فرصت رشد و تعالی محروم میکند.
وی با توضیح اینکه اسراف را نمیتوان رفتاری بیضرر یا صرفاً اقتصادی تلقی کرد، عنوان کرد: هر قطره آب، هر دقیقه عمر، هر ریال سرمایه و هر ذره احساس، امانتی الهی است.
کارشناس مسائل خانواده خاطرنشان کرد: زیادهروی در هر یک، خودتحریمی و محرومسازی اختیاری خویشتن از برکات بیکران پروردگار است. اصلاح الگوی مصرف، نه یک توصیه اخلاقی که یک ضرورت راهبردی برای رهایی از خودتحریمی و دستیابی به حیات طیبه است.
اسراف، چه در مال و چه در عمر و احساسات، نوعی خودتحریمی و دوری از محبت خداست. خطرناکترین نوع آن، اسراف پنهان در روزمرگیهاست. اصلاح الگوی مصرف، یک ضرورت راهبردی برای استقلال، عدالت و حیات طیبه است.
انتهای خبر/