فضای مجازی، سراب صمیمیت در دنیای بیاعتماد
امیرحسین شکوری در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ با بیان اینکه شبکههای اجتماعی در عصر کنونی فضایی ایجاد کردهاند که افراد میتوانند بهراحتی با دیگران ارتباط برقرار کنند و همین امر باعث شده تا از این دوران به عنوان عصر ارتباطات یاد شود، گفت: در گذشته، روابط انسانی محدود به محیط زندگی، کار یا تحصیل بود، اما اکنون گستره ارتباطی انسانها بهواسطه فضای مجازی به مراتب وسیعتر شده است.
بیشتر بخوانید
وی افزود: فردی میتواند در طول چند دقیقه با افراد مختلف از شهرها و کشورهای گوناگون آشنا شود و این سهولت، جذابیت اولیه ارتباطات را افزایش داده است.
کارشناس رسانه با اشاره بر اینکه با این حال، این گستردگی ظاهری، عمق روابط انسانی را کاهش داده و کیفیت آن را تحتتأثیر قرار داده است، اظهار داشت: ارتباطات مجازی علاوه بر شکلگیری سریع، به همان سرعت نیز قابل قطع شدن هستند.
وی تصریح کرد: شخصیتهای مجازی و نبود فضای اعتماد باعث شده که اغلب این روابط، سطحی، کوتاهمدت و شکننده باشند، در نتیجه، بسیاری از جوانان با وجود ارتباطات زیاد، دچار احساس تنهایی و فقدان روابط واقعی میشوند.
شکوری با اشاره به اینکه از سوی دیگر، ساختار شبکههای اجتماعی به گونهای تغییر یافته که کاربران بیشتر به مصرفکننده محتوا تبدیل شدهاند تا تولیدکننده یا تعاملگر واقعی، خاطرنشان کرد: فضای غالب این شبکهها یکطرفه است.
وی اضافه کرد: افراد تأثیرگذار با دنبالکنندگان زیاد محتوا منتشر میکنند و کاربران عادی فقط دریافتکننده این محتوا هستند.
کارشناس رسانه با اشاره به اینکه انبوهی از پستهای کوتاه و مکرر که پیوسته منتشر میشوند، با تحریک مداوم ترشح دوپامین در مغز، نوعی اعتیاد ذهنی به مصرف محتوا ایجاد میکنند، تصریح کرد: کاربران در لذت موقتی این تجربه غرق میشوند، زمان خود را صرف دیدن محتواهای بیوقفه میکنند و در نتیجه فرصتی برای شکل دادن به ارتباطات واقعی باقی نمیماند.
وی در پایان، مطرح کرد: نهایتاً، این فرآیند فرد را در دایرهای از ارتباطات سطحی، وابستگی به فضای مجازی و احساس انزوا گرفتار میکند. عصری پر از ارتباط، اما تهی از پیوند انسانی واقعی است.
انتهای خبر/