به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ نگاه شهروندان به مدیریت شهری و تعریف آنها یکسان نیست. برخی آن را در حد بلدیه، جمعآوری زباله، آبیاری فضای سبز و پارک، کارهای عمرانی ساده جدول کشی و آسفالت خیابان میدانند، برخی در حد بالاتر در برنامهریزی حمل و نقل عمومی، پسماند، خدمات شهری، گردشگری شهری، بودجه سالانه و شورای شهر و شهرداری، و برخی هم با نگاه تئوریهای مدیریتی و قوانین شهرداری بدان مینگرند.
بیشتر بخوانید
برخی نیز در سطح قوانين توسعه کشوری، سند آمایش سرزمین، در متعالیترین سطح، بهبود فضای فرهنگی و فیزیکی شهر برای راحتی زندگی و جلب رضایت مردم و خشنودی خداوند.
مدیریت عبارتند از مجموعه اقدامات برنامهریزی، جهت استفاده از منابع برای دستیابی به اهداف.
برای مدیریت چهار گام اساسی تعریف شده است که شامل برنامهریزی، اجرا، پایش، ممیزی و اقدام اصلاحی است.
مدیریت شاخههای مختلفی دارد همانند مدیریت منابع انسانی، مدیریت فرهنگی، مدیریت مالی، مدیریت انرژی، مدیریت دارایی های فیزیکی که یکی از شاخههای مهم آن، مدیریت شهری است.
سادهترین تعریف از مدیریت شهری، مجموعه فعالیتهای یکپارچه در راستای دستیابی به هماهنگی شورای شهر و شهرداری با بخشهای دولتی و خصوصی و مشارکت مردمی برای رفع مشکلات شهروندان در دستیابی به رفاه اجتماعی، رونق اقتصادی و تعالی معنوی و فرهنگی.
مدیریت شهری، نهادی مردمی است که دارای دو بازوی برنامهریزی و اجرای برنامههاست.
شورای شهر به عنوان برنامهریز و شهرداری به عنوان بازوی اجرایی مدیریت شهری است.
یکی از مهمترین اقدامات شورای شهر، انتخاب شهردار برای هدایت شهرداری است.
از دیگر وظایف مهم شورای شهر برنامهریزی یکساله و چهارساله برای مدیریت شهر است. برنامه یکساله یا همان بودجه شهر ارتباط مستقیمی با توانمندی اقتصادی شهر دارد.
مدیریت شهری باید در بودجه یکساله خود، سرفصل های مختلفی تدوین کند
که از جمله این هفت رئوس عبارتند از:
۱- شهر سبز و پاک و زیبا
(برنامه های مربوط به فضای سبز و محیط زیست)
۲- شهر شاد و مهربان و مهماننواز
(برنامههای فرهنگی و هنری)
۳- شهر کودکان، بانوان و معلولان
(برنامههای کودکمحور، مخصوص بانوان و افراد دارای ناتوانی جسمی و روانی)
۴- شهر سلامت جسم و روان
(برنامههای ورزشی عمومی و تخصصی)
۵- شهر آرامش و آسایش
( توسعه پارکها و فضای سبز، ترافيک روان، کاهش آلودگی هوا و صوتی و نوری )
۶- شهر مرفه، ارزان و متوازن
(برنامههای رونق اقتصاد شهری)
۷- شهر با هویت و اصالت
(برنامههای فرهنگی، گردشگری و برندسازی)
۸- شهر ایمن و تابآور
(برنامههای ایمنی و پدافند غیرعامل)
هریک از رئوس نامبرده خود دارای زیرمجموعهای از زیربرنامههای متعددی است که به صورت چهارساله و یکساله باید تدوین شود و حاوی نکات مهم در موارد تخصصی همانند ذیل باشد:
۱- مدیریت شهرسازی
۲- مدیریت ترافیک
۳- مدیریت پسماند
۴- مدیریت اِلمان و مبلمان
۵- تثبیت هویت و برندسازی شهری
۶- مدیریت فضای سبز
۷- مدیریت انرژی
۸- مدیریت بحران و HSE و پدافند غیرعامل
۹- شهر هوشمند
۱۰- رونق اقتصاد شهری و بودجهریزی
۱۱- مدیریت بازآفرینی بافت فرسوده
۱۲- رونق گردشگری و صنایعدستی
نامزدهای شورای شهر باید بدانند که بودجه شهرداری از سه منبع مهم تأمين میشود:
۱- قدرالسهم مالیات ارزش افزوده آن شهر
۲- صدور مجوزها، جریمهها، صدور پروانهها
۳- سرمایهگذاری افراد خارج از شهر در داخل شهر
نکته مهم اینکه درآمدهای نوع اول و دوم برای تأمين بودجه معمولاً ناپایدار است!
و یکی از بهترین روشها برای پایدارسازی درآمدهای مدیریت شهری جذب سرمایهگذار است.
حال سوال اینجاست که :
چرا باید مردم دیگر شهرها به یک شهر خاص برای سرمایهگذاری بیایند؟
جاذبههای آن شهر برای جذب سرمایه چیست؟
چه تضمینی دارد که سرمایه سرمایهگذار در آن شهر هدر نرود و بازگشت داشته باشد؟!
یکی از روشهای جذب سرمایهگذاران در تمامی شهرهای دنیا، جذب سرمایه گذاران برای موارد گردشگری است.
نکته مهم بعدی درباره بودجه که باید نامزدهای انتخابات بدانند، درصد بودجه عمرانی و جاری شهر است. برای آبادانی بیشتر و باز بودن دست شهرداری در ساخت و ساز، سهم عمرانی بودجه باید بیش از ۷۰ درصد کل بودجه سالانه باشد و جاری کمتر از ۳۰ درصد.
نکته سوم که باید نامزدها بدانند، سرانه مالی شهر یعنی تقسیم کل بودجه بر جمعیت شهر است که برای شهرهای صدهزار نفر در آخر سال ۱۴۰۴ حداقل ۱۵ میلیون تومان است!
نامزدها میدانند بودجه شهرداری شهرشان امسال چقدر بود؟ درصد عمرانی و جاری بودجه چقدر بود؟ سرانه مالی شهرشان چقدر بود؟
نویسنده: بهزاد آهنگری، کارشناس مدیریت شهری
انتهای خبر/