حجاب سدی در برابر فروپاشی اخلاقی
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ در اسلام، عفاف و حجاب تنها مجموعهای از احکام فردی و شخصی نیستند، بلکه به مثابه یک سیاست اجتماعی کلان، نقش بنیادینی در سلامت، پایداری و تعالی جامعه انسانی ایفا میکنند.
بیشتر بخوانید
این آموزهها، با نگاهی عمیق به فطرت و نیازهای روحی و جسمی انسان، چارچوبی برای تنظیم روابط اجتماعی ارائه میدهند که هدف نهایی آن، تأمین کرامت انسانی، امنیت روانی و تحکیم خانواده است.
اساس این نظام اجتماعی بر پیوندی عمیق میان باطن (عفاف) و ظاهر (حجاب) استوار است.
عفاف، فضیلتی درونی و به معنای حیا، پاکدامنی و مهار غرایز است و حجاب، تجلی بیرونی و نمادین این عفاف درونی است که در قالب پوشش، رفتار، نگاه و گفتار مناسب متجلی میشود.
این دو، همچون روح و جسم، تأثیر متقابل و تقویتکنندهای بر یکدیگر دارند؛ رعایت حجاب به تقویت روحیه عفت کمک میکند و عفتطلبی درونی، فرد را به رعایت حریمها در ظاهر سوق میدهد.
اما در خصوص آثار اجتماعی گستردهای که عفاف و حجاب در بستر جامعه به همراه دارد، می توان به موارد ذیل اشاره کرد که مهمترین آنها عبارتند از:
تأمین امنیت و آرامش روانی عمومی: با کاهش محرکهای جنسی در محیطهای عمومی و کاری، فضایی امن و به دور از تنش و آزار برای حضور فعالانه تمامی افراد جامعه، به ویژه زنان، فراهم میشود.
در چنین محیطی، تمرکز بر شأن انسانی و توانمندیهای فکری و علمی جایگزین نگاه ابزاری به جسم میشود.
تحکیم بنیان نهاد خانواده که با معطوف ساختن کانون جاذبههای جنسی به چارچوب مشروع و مقدس خانواده، پیوند عاطفی بین زن و شوهر تقویت شده و از کاهش علاقه زوجین به یکدیگر و افزایش آمار طلاق جلوگیری میشود.
خانواده، بهعنوان سنگ بنای جامعه، در چنین شرایطی استحکام بیشتری پیدا میکند.
کاهش انحرافات و آسیبهای اجتماعی که با هدایت صحیح و مشروع غرایز، زمینه بروز بسیاری از مفاسد فردی و اجتماعی مانند روابط نامشروع، فرزندان بیهویت و شیوع بیماریها محدود میشود، این امر موجب سلامت اخلاقی جامعه میشود.
افزایش بهرهوری و تعالی نیروی انسانی که در محیطهای کاری عاری از تشنجهای جنسی، تمرکز و کارایی نیروی کار افزایش یافته و انرژی و سرمایههای جامعه به جای مصرف در مسیر مدپرستی و جلوهگری، صرف پیشرفت علمی، اقتصادی و شکوفایی استعدادها میشود.
در زمینه پیامدهای اجتماعی بیتوجهی به عفاف و حجاب باید گفت؛ از دیدگاه اسلامی، روی گردانی از این اصول، تهدیدی جدی برای ساختار اجتماعی محسوب میشود. برخی از این پیامدها عبارتند از: سست شدن بنیان خانواده و افزایش طلاق، شیوع بیبندوباری اخلاقی و عادیسازی روابط نامشروع، کاهش شدید امنیت و آزار زنان در محیطهای عمومی و هدررفت سرمایههای انسانی و مادی در مسیر مصرفگرایی و مدگرایی افراطی.
نکته آخر آنکه، عفاف و حجاب در آموزه های اسلامی، یک دستورالعمل صرفاً عبادی یا محدودکننده نیست، بلکه یک راهکار اجتماعی حکیمانه و پیشگیرانه است. این مقوله با شناخت عمیق از انسان، در پی ایجاد جامعهای متعادل، امن و بالنده است که در آن، کرامت فرد در کنار مصالح جامعه حفظ شده و انرژیهای فردی و جمعی به سمت شکوفایی و تعالی هدایت میشوند.
تحقق این امر، علاوه بر پایبندی فردی، نیازمند عزم جمعی و ایجاد بسترهای فرهنگی، آموزشی و اجتماعی مناسب برای ترویج این ارزشها به عنوان عاملی برای استحکام و عزت جامعه اسلامی است.
نویسنده: زهرا حاتمی، مدرس حوزه و دانشگاه.
انتهای خبر/