خانواده نخستین مدرسه زندگی انسان است

زهرا حاتمی در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «موج‌رسا»؛ گفت: خانواده نخستین و ژرف‌ترین مدرسه انسان است؛ جایی که کودک، پیش از بیان واژه‌ها، درسِ عشق، اعتماد و هویت را می‌آموزد رفتارها، باورها و روابط درون خانواده همچون نقش‌هایی ماندگار بر جان کودک حک می‌شود و شالوده‌ی شخصیت او را شکل می‌دهد هر نگاه و گفتار والدین، خطی از هویت آینده‌ی او را می‌نگارد.

بیشتر بخوانید

• فرزند کم‌تر زندگی بهتر توهمی فرهنگی
• داشتن فرزند زینت زندگی است

وی افزود: در این محیط مقدس، هر کلام و هر نگاه، بذر معنایی در وجود کودک می‌کارد، عنوان کرد: تحسین‌های پدر و مادر، لحن قاطع در برابر خطا، و حتی انتخاب نام، نخستین برچسب‌های ارزشی هستند که کودک آن‌ها را جذب کرده و به بخش‌هایی از خودِ آینده‌اش تبدیل می‌کند.

مدرس حوزه و دانشگاه با تاکید بر اینکه تعیین‌کننده اصلی این فرآیند، سبک فرزندپروری است، اظهار داشت: تنها در سایه سبک مقتدرانه تلفیق حمایتگری و قاطعیت توأم با احترام است که کودک فرصت می‌یابد تا با احساس امنیت، استقلال، خلاقیت و در نتیجه، هویتی مستحکم و عزت‌نفسی بالا را پرورش دهد. وی تصریح کرد: در مقابل، کنترل‌گریِ مستبدانه و بی‌قاعدگیِ سهل‌گیرانه، مسیرهایی به سوی وابستگی، آشفتگی هویتی یا عدم توانایی در مدیریت تکانه‌ها را هموار می‌سازند.

حاتمی مطرح کرد: خانواده صرفاً یک محیط نیست؛ بلکه کانال اصلی انتقال میراث فرهنگی، اخلاقی و ارزشی است. 

وی ابراز کرد: اینکه کودک چه ارزش‌هایی را برای صداقت و عدالت قائل شود، یا هویت جنسیتی و اجتماعی خود را چگونه درک کند مستقیماً از مشاهده الگوهای رفتاری والدین نشأت می‌گیرد؛ چرا که کودکان بیشتر از آنچه می‌شنوند، آنچه را می‌بینند تقلید می‌کنند.

مدرس حوزه و دانشگاه با تاکید بر اینکه فضای عاطفی حاکم بر خانه، تعیین‌کننده جسارت کاوشگری و ابراز خویشتنِ واقعی است، گفت: خانواده امن و پرورش‌دهنده، به فرزند اجازه می‌دهد تا با شکست‌های کوچک، هویت یکپارچه‌اش را بسازد. 

وی خاطرنشان کرد: سرمایه‌گذاری بر تقویت این بنیان خانوادگی، از طریق آموزش مهارت‌های فرزندپروری و ایجاد بستر محبت و احترام، اساسی‌ترین تضمین برای پرورش نسلی است که می‌تواند با هویتی قوی، نقشی سازنده در جامعه بزرگتر ایفا کند.