جوانان فرصت طلایی فراموش شده
به گزارش گروه پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ مهمترین عامل توسعه اقتصادی و اجتماعی هر کشوری جوانان فعال، پویا و خلاق آن جامعه هستند. پنجره جمعیتی یعنی اینکه ۷۰ درصد جمعیت در بازه زمانی ۱۵ تا ۶۴ سال باشند. کشوری که ۱۰ درصد از جمعیت آن بالای ۶۵ سال باشد کشور پیر و سالخورده محسوب میشود. در حال حاضر ۸ میلیون جمعیت بالای ۶۵ سال در ایران داریم لذا زنگ خطر برای کشورمان شروع شده است.
بیشتر بخوانید
جوانان دارای توانمندیهای فکری و عملی هستند که باید زیرساختهای لازم برای استفاده از این ظرفیتها فراهم شود.
حرکت جوانان تحصیلکرده به سمت مشاغل غیرتخصصی یا خروج از کشور، نهتنها سرمایهگذاری ملی بر آموزش را به هدر میدهد، بلکه کشور را از نیروی محرکه اصلی برای نوآوری و توسعه محروم میسازد. این «فرار مغزها» یک تهدید استراتژیک برای آینده اقتصادی و امنیت ملی محسوب میشود.
سیاست های جمعیتی:
به تدابیر دولت برای کاهش یا افزایش جمعیت با همکاری و مشارکت مردم سیاستهای جمعیتی نامیده میشود. سیاست دولت در دهه ۶۰ کاهش و کنترل جمعیت بود ولی از دهه ۹۰ افزایش جمعیت است که عملاً بنا به دلایلی محقق نشده است.
شکاف بین سیاستهای ابلاغی و واقعیتهای اقتصادی - اجتماعی از دلایل اصلی عدم موفقیت سیاستهای افزایش جمعیت بوده است. زمانیکه خانوادهها با عدم اطمینان اقتصادی، تورم بالا و دشواری در تأمین نیازها روبهرو هستند، تصمیم برای فرزندآوری به یک چالش بزرگ تبدیل میشود و سیاستهای تشویقی غالباً ناکافی و غیرکاربردی به نظر میرسند.
دو نگاه متفاوت به جمعیت جوان:
۱. نگاه مثبت
جوانان مهمترین عامل مولد و توسعه پایدار اقتصادی و رشد و شکوفایی علمی کشور همچنین هویت بخش فرهنگی جامعه و سرمایه اجتماعی کشور هستند این نگاه در کشورهای پیشرفته وجود دارد.
۲. نگاه منفی
معتقد هستند جوانان یک معضل و مشکل جامعه هستند که نیاز به شغل و مسکن دارند که دولت از برآورده کردن آن ناتوان است این نگاه بیشتر در کشورهای توسعه نیافته وجود دارد.
چالشهای موجود جمعیت جوان در ایران
۱. سیاستگذاری و برنامهریزی متضاد و نامتوازن از طرف مسئولان ذیربط کشوری.
۲. ناهماهنگی ارگانها و نهادهای مرتبط با جوانان مثل وزارت مسکن و شهرسازی و امور اقتصادی.
۳. پراکندگی جمعیت از نظر موقعیت جغرافیایی مثل تهران و شهرستانها.
۴. تاخیر در ازدواج بخاطر مسائل اقتصادی و افزایش تجرد و طلاق.
۵. عدم مدیریت و نظارت بر پنجره جمعیتی از طرف مسئولان ذیربط.
افزایش شکاف نسلی و کاهش مشارکت جوانان در فرآیندهای تصمیمگیری، منجر به کاهش حس تعلق و مسئولیتپذیری اجتماعی در این قشر میشود. هنگامیکه جوانان خود را در آینده کشور سهیم نبینند، انگیزه و انرژی آنان برای مشارکت سازنده کاهش یافته و این امر توسعه همهجانبه را با مانع روبهرو میکند.
راهکارها:
۱. فرهنگسازی ازدواج آسان.
۲. بازنگری و اصلاح سیاستهای جمعیتی.
۳. ایجاد زمینههای اشتغال و مسکن برای جوانان.
۴. الگوبرداری از کشورهای موفق و پیشرفته.
نویسنده: صفیاله ملکی، دکتری جامعهشناسی.
انتهای خبر/