logo
امروز : چهارشنبه ۸ بهمن ۱۴۰۴ ساعت ۳:۵۱
[ شناسه خبر : ۴۸۶۸۵ ] [ مدت زمان تقریبی برای مطالعه : 2 دقیقه ]
دکتری روانشناسی تربیتی مطرح کرد:

سبک‌های فرزندپروری مهم‌ترین سنگ بنای شخصیت

سبک‌های-فرزندپروری-مهم‌ترین-سنگ-بنای-شخصیت
دکتری روانشناسی تربیتی گفت: سبک فرزندپروری نه فقط یک روش بلکه معمار اصلی بنای شخصیت، هویت‌یابی و سلامت روان بلندمدت فرزند نوجوان است.

پروین شیری‌قیداری در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «موج‌رسا»؛ گفت: سبک‌های فرزندپروری مهم‌ترین سنگ بنای شخصیت، هویت و سلامت روان نوجوانان را تشکیل می‌دهند.

بیشتر بخوانید

وی بیان کرد: نحوه تعامل والدین با فرزند در این دوره حساس، تعیین‌کننده میزان عزت‌نفس، مهارت‌های اجتماعی و توانایی فرد در رویارویی با چالش‌ها خواهد بود.

دکتری روانشناسی تربیتی با اشاره به اینکه چهار رویکرد تربیتی اصلی، تأثیر متفاوتی بر نوجوان می‌گذارند، تصریح کرد: سبک مقتدرانه که این سبک که بالاترین اثربخشی را دارد، بر اساس اصل تعادل میان محبت و قانون بنا شده است.

وی با تاکید بر اینکه والدین هم شنونده‌ای پذیرا هستند و هم مرزهای روشنی را تعریف می‌کنند، ادامه داد: نتیجه این امر پرورش نوجوانی با عزت‌نفس قوی، امنیت عاطفی، استقلال مسئولانه و مهارت‌های تصمیم‌گیری عالی است.

شیری خاطرنشان کرد: این هماهنگی به نوجوان می‌آموزد که در عین دوست داشته شدن، باید به قواعد احترام بگذارد.

وی با تاکید بر اینکه سبک مستبدانه نیز یکی دیگر از این سبک‌هاست، تصریح کرد: در این روش، سخت‌گیری، قوانین غیرقابل مذاکره و کمبود انعطاف‌پذیری عاطفی غالب است.

دکتری روانشناسی تربیتی عنوان کرد: نوجوانان در این محیط، مستعد ابتلا به اضطراب، ترس از اشتباه و وابستگی شدید هستند. 

وی اظهار داشت: خشم سرکوب‌شده می‌تواند به شکل لجبازی یا گرایش به رفتارهای پرخطر برای اثبات استقلال بروز کند و مانع شکل‌گیری ابراز وجود سالم شود.

شیری ادامه داد: در سبک سهل‌گیرانه  والدین محبت زیادی دارند اما در اعمال محدودیت‌ها و تعیین قواعد ضعیف عمل می‌کنند و بیش‌تر نقش دوست را ایفا می‌کنند.

وی اشاره کرد: این کمبود ساختار باعث می‌شود نوجوان در کنترل هیجانات، پذیرش مسئولیت و پایبندی به انضباط در محیط‌های خارج از خانه دچار مشکل شود و تمایل بیش‌تری به ارضاء فوری نیازها پیدا کند.

دکتری روانشناسی تربیتی گریزی به سبک بی‌تفاوت یا غافل زد و گفت: در این حالت، والدین از لحاظ عاطفی و نظارتی حضور ندارند.

وی با بیان اینکه این کمبود توجه منجر به احساس طردشدگی، تنهایی و بی‌ارزشی در نوجوان می‌شود، گفت: وجود این شرایط  را آسیب‌پذیرتر کرده و احتمال افت تحصیلی و جستجوی مخرب تأیید در گروه‌های همسالان یا فضای مجازی را افزایش می‌دهد.

شیری یادآور شد: در نهایت، دوران نوجوانی نیازمند درک متقابل است و بهترین پایه برای سلامت روان، پرورش فردی مستقل و اخلاق‌مدار، همان ترکیب محکم محبت توأم با قاطعیت سازنده است.

انتهای خبر/

فرم ارسال نظر