پیشگامی علی (ع) در لحظههای ترس و سکوت
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ در خطبه صد و سی هفتم نهجالبلاغه آمده است؛ آن گاه كه همه از ترس سست شده، كنار كشيدند. من قيام كردم و آن هنگام كه همه خود را پنهان كردند من آشكارا به ميدان آمدم و آن زمان كه همه لب فرو بستند، من سخن گفتم و آن وقت كه همه باز ايستادند من با راهنمايى نور خدا به راه افتادم.
بیشتر بخوانید
در مقام حرف و شعار صدايم از همه آهستهتر بود امّا در عمل برتر و پيشتاز بودم زمام امور را به دست گرفتم و جلوتر از همه پرواز كردم و پاداش سبقت در فضيلتها را بردم. همانند كوهى كه تند بادها آن را به حركت در نمىآورد و طوفانها آن را از جاى بر نمىكند، كسى نمىتوانست عيبى در من بيابد و سخن چينى جاى عيب جويى در من نمىيافت.
خوارترين افراد نزد من عزيز است تا حق او را باز گردانم و نيرومند در نظر من پست و ناتوان است تا حق را از او باز ستانم. در برابر خواستههاى خدا راضى و تسليم فرمان او هستم.
انتهای خبر/