امام حسن (ع)، پیشوای صلح و بیدارگر امت
زهرا عباسی در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ گفت: در سال پنجاهم هجری، جهان اسلام یکی از بزرگترین شخصیتهای تاریخ خود را از دست داد؛ دومین پیشوای شیعیان، امام حسن مجتبی (ع)، که زندگی و شهادتش، فصل تعیینکنندهای در تاریخ اسلام است.
بیشتر بخوانید
وی افزود: شناخت جایگاه امامت ایشان، نیازمند درک عمیق از شرایط زمانی و استراتژی بینظیری است که آن حضرت برای حفظ دین برگزیدند.
این مدرس حوزه با تاکید بر اینکه دوران امامت امام حسن مجتبی (ع) در یکی از دشوارترین مقاطع تاریخ اسلام واقع شد؛ دورانی که نفاق و دنیاگرایی جامعه را فرا گرفته بود، تصریح کرد: اقدام تاریخی ایشان در تن دادن به صلح با معاویه، نه یک سازش، بلکه یک جهاد خاموش و استراتژی آگاهانه بود.
وی خاطرنشان کرد: امام حسن مجتبی (ع) با این تصمیم، ضمن حفظ خون یاران وفادار اسلام و جلوگیری از جنگی داخلی که میتوانست اساسِ شریعت را به نابودی بکشاند، نقاب از چهره بنیامیه برداشت. عباسی یادآور شد: صلح امام حسن مجتبی (ع)، حقانیت خاندان رسالت را در برابر باطلِ مطلقِ حاکم، شفافتر از هر زمانی به تصویر کشید و بستر بیداری جامعه را برای نهضت کربلا فراهم ساخت.
وی با تاکید بر اینکه نقش امام حسن مجتبی (ع) در حفظ دین، تنها به مدیریت سیاسی خلاصه نمیشد، ادامه داد: ایشان به عنوان کریم اهلبیت، مکتب اخلاقی و عرفانی پیامبر (ص) را در زمانهای که ارزشهای اصیل رنگ باخته بود، با سیره عملی خود زنده نگه داشتند.
این مدرس حوزه اضافه کرد: ایشان با تکیه بر صبر و بردباری، راهکارهایی برای صیانت از اصول الهی در بدترین شرایط ارائه دادند؛ درسی که به ما میآموزد گاهی بزرگترین جهاد، ایستادگی در برابر ناملایمات و فدا کردن آبرو و موقعیت برای بقای حقیقت است.
وی عنوان کرد: شهادت امام حسن مجتبی (ع) پایان عمر یک امام نبود، بلکه تداوم فریاد حقی بود که در گلو خفه شد تا حقیقت اسلام برای همیشه باقی بماند.
عباسی خاطرنشان کرد: ایشان با مظلومیت خویش، چراغ بصیرتی را روشن کردند که تا ابدیت، راهنمای جویندگان حقیقت و رهروان راه امامت باقی خواهد ماند.
انتهای خبر/