آمریکا؛ تکرار عهدشکنی در لباس مذاکره
به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ بخش قابل توجهی از جریان سیاسی کشور معتقد است که نباید سرنوشت ملت و آینده اقتصادی کشور به نتایج مذاکرات گره بخورد. واقعیت آن است که در سالهای گذشته، جمهوری اسلامی ایران بارها حسن نیت خود را در عرصه بینالمللی نشان داده و به تعهدات خود پایبند بوده است. در مقابل، دولت آمریکا در مقاطع مختلف با اعمال تحریمهای جدید، خروج از توافقات و استفاده از ادبیات تهدیدآمیز، فضای بیاعتمادی را تشدید کرده است و همین سوابق باعث شده است که نگاه خوشبینانه به مذاکرات در میان بسیاری از مسئولان و مردم شکل نگیرد.
بیشتر بخوانید
در این راستا خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ گفتگوی تفصیلی با حجتالاسلام مهدی منصوری امام جمعه طارم تنظیم کرده است که شما را به مطالعه آن دعوت میکنیم.
موجرسا: چرا در تحلیل «اتکای بر توان داخلی» بهعنوان تنها پاسخ قطعی در برابر «رفتارهای متناقض» قدرتهای جهانی معرفی شده است؟
منصوری با بیان اینکه رفتارهای متناقض آمریکا (مانند ترکیب تهدید و مذاکره)، نشاندهندهی این است که دیپلماسی برای آنها نه یک راه برای رسیدن به صلح، بلکه ابزاری برای «مدیریت فشار» است، ادامه داد: وقتی طرف مقابل در تعهدات خود سابقه درخشانی در عدم پایبندی دارد، هرگونه اتکای اقتصادی یا سیاسی به نتایج مذاکرات، در واقع انتقال مرکز ثقل امنیت ملی به دست دشمن است. بنابراین، اقتصاد مقاومتی و تولید ملی در این متن نه به عنوان یک انتخاب، بلکه به عنوان یک «ضرورت دفاعی» مطرح شده است تا کشور در برابر نوسانات تصمیمات سفیدهخانه، ایمن بماند.
وی گفت: تحلیلها نشان میدهد که قدرت واقعی در میز مذاکره، نه از طریق زبان دیپلماتیک، بلکه از طریق «توانمندیهای واقعی» به دست میآید. زمانی که یک کشور در حوزه تولید و فناوری به استقلال برسد، مذاکره از حالت «درخواست برای رفع تحریم» به حالت «تعامل برای تبادل منافع» تغییر میکند، گفت: بنابراین، انسجام ملی و بهرهگیری از نخبگان، تنها راهی است که میتواند تراز قدرت را تغییر داده و باعث شود طرف مقابل، مذاکره را نه به عنوان یک لطف، بلکه به عنوان یک ضرورت برای بقای منافع خود ببیند.
موجرسا: چرا بسیاری از مسئولان ایران به آمریکا اعتماد ندارند؟
امام جمعه طارم با بیان اینکه اعتماد سیاسی زمانی شکل میگیرد که طرفین به تعهدات خود پایبند باشند، اظهار کرد: منتقدان آمریکا معتقدند که سابقه این کشور در قبال ایران، از جمله خروج از توافقات و اعمال تحریمهای جدید، نشاندهنده بیثباتی در تعهدات است.
وی با بیان اینکه از نگاه این گروه، تجربههای گذشته ثابت کرده است که صرف امضای توافق، تضمینی برای اجرای آن نیست، ابراز کرد: به همین دلیل، احتیاط و بدبینی نسبت به وعدههای آمریکا یک رویکرد مبتنی بر تجربه تلقی میشود.
موجرسا: آیا مذاکره با آمریکا کاملاً بیفایده است؟
منصوری با تأکید بر اینکه برخی معتقدند مذاکره میتواند ابزاری برای بیان مواضع ایران و اثبات حقانیت کشور در عرصه بینالمللی باشد. از این منظر، مذاکره لزوماً به معنای اعتماد نیست، بیان کرد: در مقابل، منتقدان میگویند اگر نتیجه عملی و قابل لمس از مذاکرات حاصل نشود، صرف گفتگو نمیتواند مشکلات اساسی کشور را حل کند و ممکن است تنها زمان را تلف کند.
موجرسا: چرا گفته میشود مشکلات کشور نباید به مذاکرات گره بخورد؟
وی عنوان کرد: در این راستا اقتصاد وابسته به مذاکرات، در برابر تحولات سیاسی خارجی آسیبپذیر میشود. هر تغییر در روابط بینالملل میتواند بر بازار و معیشت مردم تأثیر مستقیم بگذارد.
منصوری ادامه داد: تقویت تولید داخلی، افزایش صادرات و حمایت از سرمایهگذاری ملی میتواند اقتصاد را مستقلتر و پایدارتر کند و وابستگی به نتایج مذاکرات را کاهش دهد.
موجرسا: منظور از حفظ عزت و اقتدار در مذاکره چیست؟
وی با بیان اینکه حفظ عزت به معنای دفاع از منافع ملی و عدم پذیرش فشارهای غیرمنطقی از سوی طرف مقابل است. مذاکره زمانی ارزشمند است که حقوق کشور حفظ شود، اضافه کرد: اقتدار نیز زمانی معنا پیدا میکند که کشور از موضع قدرت و اعتماد به توان داخلی وارد گفتگو شود و اجازه ندهد تهدیدها بر تصمیمات ملی تأثیر بگذارد.
موجرسا: مهمترین راهکار برای مقابله با فشارهای خارجی چیست؟
امام جمعه طارم با تأکید بر اینکه مهمترین راهکار برای مقابله با فشارهای خارجی، عبور از رویکرد «انتظار برای گشایشهای خارجی» و فعالسازی حداکثری ظرفیتهای داخلی است، عنوان کرد: تکیه بر اقتصاد مقاومتی، حمایت همهجانبه از تولید ملی و بهرهگیری از توان نخبگان، کشور را از وابستگی به بازارهای جهانی و فناوریهای خارجی رها میکند.
منصوری ادامه داد: وقتی پیشرفت اقتصادی و رفاه اجتماعی به جای نتایج متغیر و غیرقابل پیشبینی مذاکرات، بر پایه تولید بومی و سرمایهگذاریهای داخلی بنا شود، تحریمها و فشارهای بیرونی دیگر نتوانند بهعنوان ابزار فشار بر اراده ملی به کار روند و آسیبپذیریهای سیاسی و اقتصادی به حداقل میرسد.
انتهای خبر/