کودکان کار محروم از دوران طلایی زندگی
پروین شیری در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ با اشاره به اینکه کار کودکان صرفاً یک مسئله اقتصادی یا قانونی نیست، گفت: بلکه یک تراژدی روانشناختی است که دههها سایهاش بر سرنوشت فرد باقی میماند.
بیشتر بخوانید
وی افزود: کودکی، دوره طلایی شکلگیری پایه و اساس شخصیت، اعتماد به نفس و هویتیابی است، زمانی که این دوره با بار مسئولیتهای بزرگسالانه، فشار کار فیزیکی، یا مواجهه با محیطهای خطرناک آلوده شود، آسیبها نه فقط بر جسم که در عمق ساختار روانی کودک حک میشوند.
مشاور خانواده و روانشناس تصریح کرد: از دست دادن دوران بازی، بزرگترین سرقت روانی است.
وی با تاکید بر اینکه محرومیت از بازیهای هدفمند، که ابزار اصلی پردازش هیجانات و یادگیری مهارتهای اجتماعی است، ادامه داد: توانایی فرد برای تنظیم هیجانات در بزرگسالی را تضعیف میکند.
شیری ابراز کرد: این کودکان اغلب در مهارتهای همدلی، حل مسئله و برقراری ارتباطات عاطفی سالم دچار نقص میشوند.
وی با اشاره به اینکه از منظر روانشناسی رشد، کودک کار با سطح بالایی از استرس مزمن دست و پنجه نرم میکند، گفت: این استرس، محورهای تصمیمگیری مغز را تغییر داده و زمینهساز اختلالات اضطرابی و افسردگیهای مقاوم به درمان در آینده میشود.
روانشناس و مشاور خانواده یادآور شد: آنها اغلب با سندرم ناامیدی آموختهشده بزرگ میشوند، یادآور شد: جایی که احساس میکنند هیچ کنترلی بر زندگی خود ندارند، زیرا دوران کودکیشان توسط نیازهای اقتصادی دیکته شده است.
وی خاطرنشان کرد: در بزرگسالی، این افراد با مشکلاتی نظیر عزت نفس پایین، ترس از شکست، گرایش به رفتارهای پرخطر (به دلیل عادت به شرایط سخت)، و مشکل در ایجاد روابط متعهدانه دست و پنجه نرم میکنند.
شیری اظهار داشت: آنها اغلب در یک چرخه معیوب فقر و آسیب روانی گرفتار میشوند، جایی که تجربههای تروماتیک کودکی، مانع دستیابی به پتانسیل کامل اقتصادی و اجتماعیشان میشود.
وی ادامه داد: جامعه باید بپذیرد که سرمایهگذاری بر حمایت از این کودکان، سرمایهگذاری بر کاهش هزینههای روانی و اجتماعی نسلهای آینده است.
انتهای خبر/