logo
امروز : جمعه ۳۰ مهر ۱۴۰۰ ساعت ۳:۴۵
امام رضا(ع):از ما نیست آن که دنیاى خود را براى دینش و دین خود را براى دنیایش ترک گوید. (بحار الأنوار، ج ۷۸، ص ۳۴۶ )
[ 2021/10/22 ] [ 15 ربيع الاول 1443 ]
شناسه خبر : ۱۹۳۸۸

امام گفت: آقا باشید، نوکر نباشید

امام-گفت:-آقا-باشید،-نوکر-نباشید
۱۲ بهمن سال ۱۳۵۷ شمسی در فرودگاه مهرآباد تهران ساعت از ۹ گذشته بود که مردم دیدند چهره آن مرد را که برای خدا هجرت کرده بود و برای خدا قیام کرده بود و خدا او را بازگرداند و برتری و پیروزی داد.

به گزارش موج رسا; قرار بود امام(ره) ۶ بهمن بیاید، ولی بختیارالسلطنه اجازه نمی‌داد؛ فرودگاه مهرآباد را بسته بود و برای مردم تعیین‌تکلیف می‌کرد که باید این‌طوری شود و صبر کنید تا آن‌طوری شود و من قدرت را در دست بگیرم و ارتش را کنترل کنم. مردم چه کردند؟ توی دهنش زدند. از ۶ بهمن در ایران روزی نبود که خون‌آلود نباشد و سربازان خمینی(ره) در خیابان‌ها بختیار را رسوا و مفتضح نکنند. ارتش هم که بختیار می‌گفت باید کنترلش کنم ـ که یعنی خیلی قدرت دارد ـ جلودار مردم نبود. بالاخره ۹ بهمن آن‌قدر مردم محکم ایستادند و آن‌قدر فشار آوردند به دولت و به هرکسی که اختیاری داشت یا نداشت تا بالاخره «نوکر بی‌اختیار» هم به خودش اختیار بدهد و فرودگاه را باز کند. این‌گونه بود که اعلام شد ۱۲ بهمن مرد بزرگ ایران می‌آید و چه شوری و چه حالی!

«والفجر» شد!

چقدر آدم برای استقبال رفته بود فرودگاه؟ کل جمعیت تهران؟ خیر، بیش‌تر! کل جمعیت تهران آن موقع حدود ۴ و نیم میلیون نفر بود و چون از مناطق اطراف تهران و شهرستان‌ها هم آمده بودند تا اگر لازم شد سینه‌های گشاده‌شان را فرش کنند، زیر چرخ‌های هواپیمای رهبرشان، استقبال‌کنندگان در مهرآباد صفی بودند ۳۳ کیلومتری که ابتدایش جلوی پلکان هواپیما بود و انتهایش را خدا می‌داند؛ بنا به تخمین‌ها ۵ تا ۸ میلیون نفر بودند.

مبارزه هنوز ادامه داشت و بازگشت امام(ره) نخستین پیروزی بزرگ بود

تا آن هواپیما روی هوا بود، دل‌ها بین زمین و هوا بود و جان‌ها به لب رسید تا هواپیما به سلامت به زمین رسید؛ شایعه‌ها بود و ترس‌ها که مبادا بلایی سر هواپیما بیاورند. اما هواپیما که نشست و کف پای امام(ره) که بر خاک وطن نشست، خبرهایی شد در عالم معنا؛ فجر شد و «والفجر» شد. آن طلسم‌ها که دیوها بسته بودند، باز شد انگار و پیرمردی که خدا به کلامش نور داده بود به قلبش قوت داده بود همچون کشتی نجات اقیانوس جمعیت را گشود و دیدار تازه کرد با وطن و مردم وطن.

نمایی از بزرگ‌ترین استقبال تاریخ

همان که ملت می‌گوید، بگویید!

امام(ره)از مهرآباد تا بهشت‌زهرا(س) رفت؛ آن‌گونه که هیچ‌کس تابه‌حال نرفته است و چشم‌های خیلی‌ها و چشم‌های جهان خیره ماند. و آن‌جا گفت گفتنی‌ها را به نوکرالسلطنه: «‌این آقا که خودش هم خودش را قبول ندارد! رفقایش هم قبولش ندارند، ملت هم قبولش ندارد، ارتش هم قبولش ندارد؛ فقط آمریکا از این پشتیبانی کرده و فرستاده، به ارتش دستور داده که از این پشتیبانی بکنید؛ انگلیس هم از این پشتیبانی کرده و گفته است که باید از این پشتیبانی بکنید. یک نفر آدمی که نه ملت قبولش دارد، نه هیچ‌یک از طبقات ملت از هر جا بگویید قبولش ندارند...»امام گفت: آقا باشید، نوکر نباشید

امام(ره) در بهشت‌زهرا(س) از آقایی ارتش ایران به جای نوکری سخن گفتند

و امام(ره) آن روز گفتنی‌ها را گفت به دیگران که نوکر نمانند: «ما داریم زحمت می‏‌کشیم، ما خون دادیم، ما جوان دادیم، ما حیثیت و آبرو دادیم، مشایخ ما حبس رفتند، زجر کشیدند، می‏‌خواهیم که ارتش ما مستقل باشد. آقای ارتشبد، شما نمی‌خواهید، آقای سرلشکر، شما نمی‏‌خواهید مستقل باشید؟ شما می‏‌خواهید نوکر باشید؟! من به شما نصیحت می‏‌کنم که بیایید در آغوش ملت؛ همان که ملت می‏‌گوید، بگویید. بگویید ما باید مستقل باشیم. ملت می‏‌گوید ارتش باید مستقل باشد، ارتش نباید زیر فرمان مستشارهای آمریکا و اجنبی باشد؛ شما هم بیایید ـ ما برای خاطر شما این حرف را می‏‌زنیم ـ شما هم بیایید برای خاطر خودتان این حرف را بزنید. بگویید ما می‏‌خواهیم مستقل باشیم، ما نمی‏‌خواهیم این مستشارها باشند. ما که این حرف را می‌‏زنیم که ارتش باید مستقل باشد، جزای ما این است که بریزید توی خیابان، خون جوان‌های ما را بریزید که چرا می‏‌گویید من باید مستقل باشم؟! ما می‏‌خواهیم تو آقا باشی».

برنامه‌ریزی و تدارک برای حفاظت از امام(ره) پیش از ورود ایشان شروع شده بود ولی استقبال زیاد جمعیت کار را دشوار می‌کرد

آن روز ایران چهره دیگری داشت و خروشان بود و سیل بود و دریا بود و اقیانوس بود و این سرآغاز بود. آن روز امام(ره) در نهایت در مدرسه رفاه اسکان داده شدند و بعد مدرسه علوی؛ از همان ابتدا معلوم بود «انقلاب اسلامی» مدرسه خواهد شد برای ایران و درس‌ها خواهد داشت برای جهان.

امروز در تاریخ مناسبت‌های دیگری هم هست

امروز ۱۲ بهمن مصادف با ۳۱ ژانویه میلادی و ۱۷ جمادی‌الثانی هجری قمری در تقویم تاریخ، مناسبت‌های دیگری هم دارد.

ـ درگذشت «بارع بغدادی» ادیب و شاعر مشهور عرب در سال ۵۲۴ قمری
ـ رحلت حاج «میرزا حسین نوری» فقیه و عالم بزرگ اسلام در سال ۱۳۲۰ قمری
ـ درگذشت «فریدریش روکرت» ادیب برجسته آلمانی در سال ۱۸۶۶ میلادی
ـ زادروز «ردولف وبساوئر» دانشمند معروف المانی در سال ۱۹۲۹ میلادی
ـ آغاز دهه فجر در ایران  

منبع: فارس

انتهای پیام/

نظرات
ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. قسمت های مورد نیاز علامت گذاری شده اند. *